باورهای عامیانۀ طبی در رسالۀ طب القلوب نقشبندی با رویکرد عرفانی
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران
2 دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران
doi
10.30473/pab.2020.53030.1759چکیده
فرهنگعامه با عناصر متعدّد خود، با زندگی و فرهنگ عمومی بشر، امتزاجی ناگسستنی دارد. شاعران و نویسندگان بزرگ به شکلهای مختلف، آگاهانه و ناآگاهانه، از عناصر فرهنگعامه برای تصویرآفرینی و یا انتقال اندیشهها و اهداف خود به خوانندگان بهره میگیرند. طب القلوب نقشبندی، رسالهای است که محتوای ارزشمند و پرمایهای را در زمینة پزشکی و طب در خود جای داده است. در این کتاب، اصطلاحات طبی فراوانی آمده است: نام داروها، اشارههای متعدد به اصول طبی قدیم، نام بیماریها و غیره. نقشبندی این اصطلاحات را در بیشتر موارد به صورت تشبیه به کار برده تا پیام اخلاقی و عرفانی خود را بیان کند، والّا منظورش تعلیم قواعد طبی نبوده است. کاربرد دقیق و بیان این اصطلاحات، نشان میدهد که نویسنده با علم طب، آشنایی داشته است؛ بهطوری که اگر کسی با این اصطلاحات آشنایی نداشته باشد، در فهم و بیان بعضی از مطالب، دچار مشکل میگردد. حتی در دورۀ ما، هنوز برخی از این اعتقادات در حوزۀ پزشکی وجود دارد. نقشبندی همچنین از باورهای عامیانهای که در طب و شیوۀ درمان بیماریها وجود داشته، استفاده فراوانی کرده است. در این پژوهش با روش تحلیلی – توصیفی و با مراجعه به منابع نظری تحقیق، تلاش شده است تا پارهای از باورهای عامیانۀ کتاب طب القلوب را با استناد به امهّات منابع و مراجع طب سنتی، مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد.