ارزیابی توانمندی فناورانه بنگاههای داروساز زیستی در ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رشته مدیریت فناوری،دانشگاه آزاد اسلامی،واحد علوم و تحقیقات،تهران، ایران
2 استاد دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 دانشیار دانشگاه مدیریت ،دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران
doi
10.22034/bs.2021.247039چکیده
ارزیابی توانمندی فناورانه، یکی از پیشنیازهای تدوین راهبردها و سیاستهای توسعه فناوری است. بههمین جهت، در این مقاله تلاش شده تا با استفاده از ابزار ممیزی توانمندی فناورانه (TCAT) توان فناورانه شرکتهای داروساز زیستی در ایران ارزیابی شود. به این منظور، پرسشنامه توسعهیافته TCAT برای 18 شرکت ارسال شد. نتایج تحلیل پرسشنامهها نشان میدهد که شرکتهای داروساز زیستی ایران بهطور متوسط در مرحله «استراتژیک» از چهار سطح توانمندی فناورانه قرار دارند. همچنین نتایج نشان میدهد که از میان 9 بعد توانمندی، به لحاظ بعد «آگاهی» شرکتها در وضعیت مناسبی قرار دارند و مهمترین عامل مانع در حرکت بنگاهها بهسمت توانمندی خلاق، ضعف آنها در شبکهسازی و استفاده از توان شرکتها و مؤسسات بیرونی برای ارتقاء توان تولید و توسعه توانمندی فناورانه است. افزون بر این، ضعف بنگاههای داخلی در همکاری مشترک با یکدیگر ناشی از ضعفهای فرهنگ همکاری، نبود نظام مالکیت فکری مناسب و نیز معضلات موجود در قانون تجارت کشور است که ادغام و اکتساب (M&A) بنگاهها را دشوار کرده است.