بررسی اثرات کاربرد مصالح ریزدانه و درشت‌دانه‌ی بازیافتی حاصل از بتن ضایعاتی به روی خصوصیات بتن خودتراکم

نویسندگان

1 استادیار گروه مهندسی عمران، دانشگاه بناب، بناب، ایران

2 گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه بناب، بناب، آذربایجان شرقی، ایران

doi
10.22124/jcr.2021.20347.1510
چکیده

در اینجا امکان استفاده از سنگدانه‌های بتن بازیافتی، که به‌ صورت تصادفی از بتن‌های ضایعاتی مختلف در سطح استان کرمانشاه جمع‌آوری شده، در تهیه بتن خودتراکم بررسی شده‌است. نمونه‌های بتن خودتراکم شامل درصدهای مختلف درشت‌دانه بازیافتی، ریزدانه بازیافتی و ترکیبی از هر دو در طرح اختلاط‌های مختلف تهیه‌گردید. طبق نتایج، طرح‌هایی که با استفاده از مصالح درشت‌دانه‌ی بازیافتی تهیه شد دارای مشخصات مکانیکی بهتری نسبت به مخلوط‌های تهیه‌شده از ریزدانه‌ی بازیافتی بود؛ بطوری که، مقاومت فشاری با جایگزینی صفر تا 100 درصد از سنگدانه‌ها‌ با مصالح بازیافتی از 425 تا 256 kg/cm2 کاهش داشته است. این کاهش در مخلوط‌های تهشه شده از ریزدانه و درشت‌دانه‌ی بازیافتی به طور همزمان، حدود 21-6 درصد نسبت به مخلوط‌هایی که در آنها از درشت‌دانه و ریزدانه به طور مجزا استفاده گردید بیشتر بود. برای نتایج مقاومت کششی و خمشی نیز روند مشابهی مشاهده شد. همچنین، با افزایش مقدار ریزدانه و درشت‌دانه بازیافتی خواص رئولوژیکی بتن تازه نسبت به حالت استفاده از سنگدانه‌های طبیعی افت داشت؛ بطوری که، ریزدانه‌ی بازیافتی تاثیر بیشتری در افت خواص بتن تازه در مقایسه با درشت‌دانه‌ی بازیافتی داشت. در نمونه‌هایی که بیش از 80% سنگدانه با مصالح بازیافتی جایگزین شده بود، اسلامپ حدود 400 mm بدست آمد که نشان می‌دهد بتن خواص خودتراکمی خود را از دست داده است.