تاثیر آموزش ذهنآگاهی بر افزایش توجه و کنترل پرخاشگری در هنرجویان موسیقی 7 تا 12
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه روان شناسی عمومی، واحد شهر قدس، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 استادیار، گروه روان شناسی، واحد شهر قدس، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 استادیار، گروه روان شناسی، واحد شهر قدس، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22034/jmpr.2022.15299چکیده
پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر آموزش ذهنآگاهی بر افزایش توجه و کنترل پرخاشگری در هنرجویان موسیقی 7 تا 12 سال آموزشگاههای موسیقی صورت گرفت. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کودکان هنرجوی موسیقی در آموزشگاه موسیقی خانه هنر شهر تهران در زمستان 1399 و بهار 1400 بود. از این جامعه تعداد 30 کودک به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه، (هر گروه 15 نفر) گمارده شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه پرخاشگری کودکان واحدی و همکاران (1387) و آزمون توجه مانلی و همکاران (2001) بود. گروه آزمایش هشت جلسه مداخله ذهنآگاهی طبق پروتکل ارائه شده توسط بایر (2006) را دریافت کردند ولی گروه کنترل هیج مداخله روانشناختی دریافت نکردند. علاوه بر شاخصهای توصیفی از تحلیل کوواریانس چندمتغیره برای تحلیل دادهها استفاده شد. نتایج بدست آمده نشان داد که آموزش ذهنآگاهی بر بهبود توجه (توجه پایدار، توجه انتخابی و کنترل توجه) و کاهش پرخاشگری (کلامی - تهاجمی، فیزیکی – تهاجمی، رابطهای و خشم تکانشی) کودکان هنرجوی موسقی اثربخشی معناداری دارد (0/05>P). نتیجه پژوهش بیانگر این بود که استفاده از ذهنآگاهی به عنوان یک درمان روانشناختی جهت بهبود توجه و کاهش پرخاشگری در کودکان هنرجوی موسقی مورد توجه و استفاده قرار گیرد.