فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

احساس رسالت مادر در تربیت فرزند باعث می شود  تا مادران نسبت به فرزندان­ خود علاقه بیشتری نشان دهند و به گونه­ی  موثر با آن­ها ارتباط برقرار کنند. پژوهش حاضر با هدف طراحی و آزمون الگویی از رابطه علی بین رسالت فرزندپروری با بهزیستی روان‌شناختی و خودکارآمدی فرزندان با میانجی‌گری بهزیستی روان‌شناختی و خودکارآمدی والدینی در معلمان زن کشور افغانستان انجام گردید. طرح پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است. شرکت‌کنندگان پژوهش شامل  250 معلم زن و 250  نفر از فرزندان­ آنها با طیف سنی 16 سال به بالا ساکن در شهر جلال آباد افغانستان بودند که با روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. زنان شرکت‌کننده پرسشنامه احساس رسالت در تربیت فرزند (کولسن و همکاران،2012)،پرسشنامه بهزیستی­ روانشناختی (ریف،1989) و خودکارآمدی والدینی (دومکا و همکاران، ۱۹۹۶) را تکمیل کردند. فرزندان پرسشنامه بهزیستی روانشناختی (ریف، 1989) و پرسشنامه خودکارآمدی عمومی (شرر و همکاران ،1982) را تکمیل نمودند. به منظور ارزیابی الگوی پیشنهادی از الگویابی معادلات ساختاری  و آزمودن اثرهای واسطه ای از روش بوت استراپ با استفاده از نرم افزار AMOS استفاده شد. یافته­های تحقیق نشان دادند که الگوی طراحی شده از برازش نسبتاً مطلوبی برخوردار بود. علاوه­برآن، نتایج پژوهش نشان داد ضرایب مسیرهای مستقیم رسالت فرزند پروری با بهزیستی­روانشناختی زنان (81/. =β) ، با خودکارآمدی والدینی (71/. =β) ، با بهزیستی روانشناختی فرزندان (68/. =β) و با خودکارآمدی فرزندان (47/. =β) که همه آنها در سطح (p<0/001) معنادار بودند. همچنین رسالت فرزند پروری به صورت غیر مستقیم و از طریق بهزیستی ­روانشناختی زنان و خودکارآمدی والدینی بر بهزیستی روانشناختی و خودکارآمدی فرزندان اثر معنادار داشتند. پیشنهاد می شود برای افزایش بهزیستی روانشناختی و خودکار آمدی فرزندان، زنان با رسالت فرزند پروری خود آشنایی بیشتری پیدا کنند.