رابطه بین الگوهای ارتباطی و جو عاطفی خانواده با سرزندگی تحصیلی دانشآموزان: نقش میانجی تابآوری تحصیلی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران.
2 استادیار، گروه روانشناسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران.
doi
10.22034/jmpr.2022.15309چکیده
هدف پژوهش حاضر تعیین رابطه بین الگوهای ارتباطی و جو عاطفی خانواده با سرزندگی تحصیلی به میانجیگری تابآوری تحصیلی دانش-آموزان بود. پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش، کلیه دانش آموزان متوسطه دوم شهر قزوین در نیم سال تحصیلی 1399- 1400 بودند. نمونه آماری شامل 387 دانشآموز مقطع متوسطه دوم شهر قزوین بود که با استفاده از نمونهگیری در دسترس انتخاب شده بود. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامه الگوهای ارتباطی خانواده فیتزپاتریک و ریچی (1994)، پرسشنامه جو عاطفی خانواده هیل برن (1964)، پرسشنامه سرزندگی تحصیلی حسین چاری و دهقانی زاده (1393)، تابآوری تحصیلی ساموئلز (2004)، استفاده شد. روش تحلیل داده مدلیابی معادلات ساختاری بود که کلیه تحلیلها با استفاده از نرمافزارهای SPSS26 و AMOS24 صورت گرفت. یافتههای پژوهش نشان داد که رابطه ساختاری الگوهای ارتباطی و جو عاطفی خانواده با سرزندگی تحصیلی از طریق میانجیگری تابآوری تحصیلی دانشآموزان برازش دارد. نتایج حاصل از روابط مستقیم متغیرهای پژوهش در مدل نهایی نشان میدهد که در کل نمونه تمامی ضرایب مسیر به غیر از جهتگیری همنوایی با تابآوری تحصیلی از لحاظ آماری معنادار بود. براساس یافتههای پژوهش میتوان نتیجه گرفت که رابطه الگوهای ارتباطی و جو عاطفی خانواده با سرزندگی تحصیلی به واسطه نقش تابآوری تحصیلی برازش دارد.