مطالعه بارگذاری و آزادسازی سدیم دیکلوفناک با استفاده ازمواد مزوپور MCM-41 و MCM-41(APTES)
نویسندگان
1 گروه شیمی
2 گروه شیمی
3 گروه شیمی
doi
چکیده
کارایی نانو حفره در جذب سدیم دیکلوفناک (DS) از محلولهای آبی و رها سازی آن مورد بررسی می باشد. نانوحفره سیلیکایی MCM-41 سنتز و سپس برای تأمین شبکه متخلخل قابل دسترس، سورفکتانت ها از کانال حذف شد و در ادامه با استفاده از ترکیب 3-آمینوپروپیل تری اتوکسی سیلان (APTES)، اصلاح و MCM-41(APTES) سنتز گردید. از تکنیک پراش پرتو ایکس (XRD) و طیفسنجی تبدیل فوریه فروسرخ (FTIR) برای بررسی و شناسایی ساختار هر دو نمونه سنتز شده استفاده گردید. بارگذاری و رها سازی داروی سدیم دیکلوفناک بر روی مواد مزوپروس انجام شد. عوامل مختلف برای جذب بهینه داروی سدیم دیکلوفناک بر روی سطح حامل ارزیابی گردید. جذب / واجذب نیتروژن MCM-41 و نمونه اصلاحشده آن، مورد بررسی قرار گرفت. مساحت سطح ویژه و حجم نمونهی اصلاح شده در مقایسه با نمونهی MCM-41کاهش یافته است. اندازه گیری به کمک دستگاه طیف سنجی فرابنفش - مرئی، نشان داد بارگذاری دارو در مواد مزوپورس اصلاح شده با آمین در مقایسه با MCM-41 بیشتر می باشد . اثر پارامترهایی مانند pH ، وزن حامل، زمان بارگذاری دارو و موارد دیگر بر بارگذاری و رهاسازی دارو بر حاملهای MCM-41 و MCM-41(APTES) بررسی گردیدند. با افزایش زمان تابش فراصوت، میزان بارگذاری دارو تا حدی کاهش یافته و بعد از 10 دقیقه ثابت باقی میماند. در محیط اسیدی گروه N-H- از 3-آمینوپروپیل تری اتوکسی سیلان پروتونه می شود. پروتونه شدن گروه آمین باعث برهمکنش شیمیایی می شود و بنابراین مقدار رهایش دارو کاهش می یابد. در pH بالاتر، نیروی دافعه بین گروه آمین و گروه کربوکسیلات ، رهایش دارو را افزایش میدهد.