ارایه مدل ساختاری پیش بینی کیفیت زندگی حرفهای بر اساس جو سازمانی با میانجیگری راهبردهای مقابله با استرس در کارکنان
نویسندگان
1 استادیار، گروه روان شناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
2 استادیار، گروه روان شناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
3 دانشجوی دکتری روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
4 استادیار، گروه روان شناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
5 استادیار، گروه روان شناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
doi
10.22034/jmpr.2022.15294چکیده
پژوهش حاضر با هدف پیشبینی کیفیت زندگی حرفهای بر اساس جو سازمانی با میانجیگری راهبردهای مقابله با استرس در کارکنان سازمان تامین اجتماعی انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه کارکنان شعبات اداره کل سازمان تامین اجتماعی استان تهران در سال 1400 بودند که در استخدام سازمان تامین اجتماعی میباشند و بر اساس فرمول تابانیک فیدلر تعداد 184 نفر به روش نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل؛ پرسشنامه کیفیت زندگی حرفهای قاسمزاده (۱۳۸۴)، پرسشنامه جو سازمانی هوی، تراتر و کوت کمپ(1991) و پرسشنامه راهبردهای مقابله لازاروس فولکمن(1974) بود. جهت تحلیل داده ها از آزمون آماری مدل معادلات ساختاری و تحلیل مسیر استفاده گردید. یافتهها نشان داد که ضریب مسیر غیرمستقیم بین جو سازمانی و کیفیت زندگی حرفهای مثبت و در سطح معناداری 0/01 معنادار است(P<0/01 ،β=0/268). راهبرد مسئلهمحور مقابله با استرس به طور مثبت رابطه بین جو سازمانی و کیفیت زندگی حرفهای را میانجیگری میکند و راهبرد هیجانمحور م به طور منفی رابطه بین جو سازمانی و کیفیت زندگی حرفهای را میانجیگری میکند و با همراهی راهبردهای مقابله با استرس در رابطه بین جو سازمانی و کیفیت زندگی حرفهای در کارکنان تامین اجتماعی، افزایش نشان داد. همچنین مدل مفهومی برازش مطلوب دارد. میتوان نتیجهگیری کرد که اثر متقابل جو سازمانی و کیفیت زندگی حرفهای با راهبردهای مقابله با استرس قابل توجیه است و جو سازمانی مطلوب با اضافه شدن عامل راهبرد مسئله محور ، منجر به کیفیت زندگی حرفهای بهتر در کارکنان شد.