رابطهی کودکآزاری با کندی زمان شناختی: اجتناب تجربهای و اختلال نقص توجه-بیش فعالی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
2 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
doi
10.22034/jmpr.2022.15311چکیده
هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه کودکآزاری با کندی زمان شناختی با نقش میانجی اجتناب تجربهای و نقش تعدیلگر اختلال نقص توجه-بیش فعالی بود. در این پژوهش همبستگی جامعه آماری شامل 1066 نفر در دامنه سنی 18 تا 60 سال بود که ابتدا 40 نفر از آنآنکه کودکآزاری را انکار میکردند از پژوهش کنار گذاشته شدند و سپس افراد باقیمانده بر اساس نمره z پرسشنامه ADHD به دو گروه تقسیم شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس درجهبندی ADHD بزرگسالان بارکلی (BAARS)، پرسشنامه ضربه کودکی (CTQ) و پرسشنامه پذیرش و عمل-نسخه دوم (AAQ-II) میباشد. یافتهها نشان دادند اجتناب تجربهای رابطه کودکآزاری با کندی زمان شناختی را میانجی میکند و اختلال نقص توجه-بیش فعالی فقط رابطه کودکآزاری با اجتناب تجربهای را تعدیل میکند. نتیجهگیری: اجتناب تجربهای رابطه کودکآزاری با کندی زمان شناختی را تعدیل میکند و در بروز علائم کندی زمان شناختی میتواند نقش داشته باشد. بنابراین به پژوهشگران و درمانگران پیشنهاد میشود به نقش میانجی اجتناب تجربهای در بروز علائم کندی زمان شناختی در قربانیان کودکآزاری توجه داشته باشند.
