طرح یک مناقشه درباره سنجش شادمانی: ارزیابی مقایسه‌ای‌ پرسشنامه‌های شادمانی آکسفورد و اسلامی بر اساس پیمایشی در میان دانشجویان

نویسندگان

1 استادیار دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه یزد، یزد، ایران

2 استادیار دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه یزد، یزد، ایران .

3 کارشناسی ارشد شیعه شناسی، دانشکده الهیات، دانشگاه یزد، یزد، ایران

doi
10.30465/scs.2024.45543.2734
چکیده

این پژوهش با هدف ارزیابی و مقایسه داده‌های دو پرسشنامه آکسفورد و اسلامی بر روی یک جامعه آماری واحد سعی کرده است گمانه‌هایی در خصوص اندازه‌گیری شادمانی و ایده‌هایی برای پژوهش‌های بعدی، پیش روی قرار دهد. چارچوب مفهومی پژوهش بر پایه دوگانه‌های تحلیلی هستی‌شناسیِ شادکامی که عبارتند از ابعاد "زیستی- روانی"/ "فرهنگی- تاریخی" (در بعد اثباتی) و "لذت گرا"/"سعادت گرا" (در بعد هنجاری) قرار گرفته است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشجویان در حال تحصیل دانشگاه یزد در دو مقطع کارشناسی و کارشناسی‌ارشد است که از بین آنان نمونه‌ای به حجم 384 نفر استخراج گردید. نتایج بررسی‌ها نشان داد نخست، ضریب همبستگی بین میانگین نمرات دو پرسشنامه مقداری معنادار و برابر 68/0 است و دوم، میانگین نمرات دانشجویان از پرسشنامه اسلامی (76/3 درطیف 5-1) به‌طور معناداری از میانگین نمرات آنها در شادمانی آکسفورد (07/3 درطیف 5-1) فاصله دارد و عددی نسبتاً بزرگتر است. آزمون‌های دیگر نشان داد بین متغیرهای جنسیت، سن وسطح تحصیلات از یک سو و هر دو متغیر شادمانی آکسفورد واسلامی از سوی دیگر، هیچ رابطه معناداری وجود ندارد. در ادامه، مقایسه‌هایی راجع به درجه برانگیختگی و هیجانی‌بودن و همچنین درجه فردگرایی و جمع‌گرایی گویه‌های دوپرسشنامه انجام و در نهایت پیشنهادهایی برای پژوهش‌های بعدی ارائه شده است.