الگوی ساختاری سرمایه‌ گذاری روانی مشتری و رضایت ربوده‌ شده: نقش میانجیگر مخاطره ادراکی

نویسندگان

1 دانشیار و عضو هیات علمی دانشگاه گیلان

2 دانشیار و عضو هیات علمی دانشگاه گیلان

3 کارشناسی ارشد مدیریت دانشگاه گیلان

4 کارشناسی ارشد مدیریت دانشگاه گیلان

doi
10.29252/apsy.13.1.99
چکیده

هدف: هدف پژوهش تعیین الگوی ساختاری نقش سرمایه‌ گذاری روانی مشتری در تغییرات رضایت ربوده‌ شده با میانجیگری مخاطره‌ ادراکی مشتریان بود. روش: روش پژوهش همبستگی و جامعه آماری کلیه خریداران و بازدیدکنندگان فروشگاه‌های لوازم ‌خانگی شهر مشهد مقدس در سال 1396 بود که به ‌اندازه جمعیت شهر، 5 میلیون نفر در نظر گرفته شد. برای تعیین حجم نمونه از فرمول کوکران استفاده و پرسشنامه سرمایه ‌گذاری روانی مشتری بوگل، بانک و ورهاف (2010)، رضایت ربوده‌ شده شودرلاند، برگ و رینگبو (2014) و مخاطره ادراکی سان (2014) بین 360 آزمودنی در مناطق مختلف 17 گانه شهر مشهد توزیع و پس از حذف 6 داده‌ پرت تعداد 354 پرسشنامه با استفاده از روش همبستگی و الگویابی معادلات ساختاری تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که در سطح 99 درصد اطمینان سرمایه‌ گذاری روانی بر متغیرهای رضایت ربوده‌ شده (59/0 =β) و مخاطره ادراکی (58/0 =β) و نیز متغیر مخاطره ادراکی (53/0=β) بر رضایت ربوده ‌شده تأثیر مثبتی دارد و مخاطره ادراکی نقش میانجیگر را در رابطه بین سرمایه ‌گذاری روانی و رضایت ربوده‌ شده ایفا می­کند (30/0 =β). نتیجه‌گیری: از آنجا که نتایج تحقیق نشان می‌دهد که رضایت ربوده شده تحت تأثیر سرمایه گذاری روانی و ریسک ادراکی مشتریان است؛ لذا این فروشگاه‌ها برای از دست ندادن مشتریان راضی خود لازم است؛ با کاهش مخاطره ادراکی مشتریان، میزان سرمایه ‌گذاری روانی آن‌ها را بالا نبرند.