اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر سبکهای مقابلهای و استرس ادراک شده زنان نابارور
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای روانشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
2 دکترای روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
3 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد خلخال، دانشگاه آزاد اسلامی، خلخال، ایران.
4 کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه پیام نور تهران جنوب، تهران، ایران.
5 کارشناس ارشد مشاوره خانواده، دانشگاه آزاد اسلامی تهران مرکز، تهران، ایران.
6 دانشجوی دکترای گروه روانشناسی سلامت، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
doi
10.22034/jmpr.2022.15280چکیده
ناباروری میتواند باعث مشکلات روانشناختی متعددی در زندگی زوجین شود و مشکلات زناشویی متعددی را برای این افراد بوجود آورد. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر سبکهای مقابلهای و استرس ادراک شده زنان نابارور بود. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیشآزمون پسآزمون با گروه کنترل میباشد. جامعه پژوهش شامل زنان نابارور 20 تا 45 ساله بیمارستان بهمن شهرک غرب تهران بود. که 30 نفر از آنها با روش نمونهگیری در دسترس، انتخاب و در دو گروه 15 نفری (آزمایش و کنترل) به صورت تصادفی جایگزین شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامههای استرس ادراک شده کوهن و همکاران (1983) و پرسشنامه راهبردهای مقابلهای لازاروس و فولکمن (1988) بود. دادهها با استفاده از نرم افزار Spss نسخه 20 و روش تحلیل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها نشان داد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر نمرات استرس ادراک شده و سبکهای مقابلهای بیماران گروه آزمایش، موثر و معنیدار بوده است (P≤0.001). نتایج پژوهش بیانگر تأثیر روش درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر بهبود سبکهای مقابلهای و کاهش استرس ادراک شده زنان نابارور بود. توصیه میگردد مشاوران، و درمانگران از این رویکرد درمانی در مراکز درمان و کلاسهای آموزشی جهت حل مشکلات روانشناختی زنان نابارور بهره ببرند.
