محاسبه آماری مقاومت متوسط لازم طرح اختلاط و ضرائب اطمینان بتنهای ویژه شاتکریت، الیافی ، و ژئوپلیمری و مقایسه با بتن معمولی کارگاهی
نویسندگان
1 دانشگاه سمنان
2 دانشگاه سمنان
doi
10.22124/jcr.2021.16969.1445چکیده
امروزه بررسی شرائط پذیرش بتن های جدید، فواصل اطمینان و ضوابط طرح اختلاط با روش های آماری ضروری است. در این مقاله اطلاعات میدانی و نتایج تحقیقات گذشته بتن های معمولی و ویژه با کمک نرم افزارهای آماری و استفاده از فرمولهای ضرائب و فواصل اطمینان آئیننامه ها و مقاومت فشاری متوسط لازم مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند و ضریب اطمینان جزئی، فاصله اطمینان و مقاومت فشاری متوسط لازم برای هر بتن بصورت مجزا محاسبه گردید. نتایج تحلیلهای آماری نشان داد که میزان انحراف و ضریب پراکندگی بتنهای ساخته شده معمولی در شرکتهای تولید کننده بتن آماده در بازهی زمانی مرداد و شهریور کمتر از بازهی مشابه اردیبهشت و خردادماه به دلیل دقت بیشتر درکارگاهها و جلب رضایت مشتری بود. ضریب تنوع و ضریب اطمینان جزئی بتن شاتکریت تا 4 برابر و 40 % بتن متناظر معمولی بود که نشان از کیفیت پائین آن است. استفاده همزمان میکروسیلیس و الیافPPS باعث بهبود ضریب اطمینان جزئی، فاصله اطمینان و مقاومت فشاری متوسط لازم بتن شد که نشان از کیفیت بیشتر مطابق معیارهای استاندارد موسسه بتن آمریکا است. استفاده از الیاف باعث افزایش انحراف معیار و ضریب تنوع در بتن های الیافی شد و در نهایت باعث کاهش ضریب اطمینان بتن گردید. ولی انحراف معیار و ضریب تنوع ژئوپلیمرهای معمولی نسبت به نمونه الیافی تا 2 برابر افزایش و ضریب اطمینان جزئی هم تا 15 درصد کاهش داشت که نشان از کیفیت بیشتر ژئوپلیمر الیافی نسبت به نمونه معمولی مطابق معیارهای استاندارد بود.