فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

سیل فروردین ۱۳۹۸ شیراز یکی از ویرانگرترین حوادث طبیعی در تاریخ این شهر بود که منجر به جان باختن ۲۲ نفر، زخمی شدن بیش از ۱۰۰ نفر و خسارات مالی گسترده‌ای شد. این حادثه، به‌عنوان یک مسئله اجتماعی، ضعف‌های بنیادی در مدیریت شهری، تجاوز به حریم رودخانه‌ها و ناهماهنگی میان نهادهای عمومی را آشکار ساخت. این مقاله درصدد پاسخ به این پرسش است که مسئولیت مدنی نهادها و مؤسسات عمومی در وقوع و تشدید خسارات این سیل چگونه تبیین می‌شود. روش تحقیق به‌کاررفته در این پژوهش توصیفی و تحلیلی است. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که شهرداری شیراز با اقداماتی مانند تغییر کاربری مسیل‌ها، ساخت‌وساز غیراستاندارد، عدم لایروبی مستمر و کوتاهی در اتخاذ تدابیر پیشگیرانه در وقوع این حادثه نقش داشته است. در کنار آن، شرکت آب منطقه‌ای فارس، ستاد مدیریت بحران و سایر نهادهای مرتبط نیز به دلیل کوتاهی در نظارت، عدم هماهنگی مؤثر و قصور در اجرای وظایف قانونی در تشدید خسارات مؤثر بوده‌اند. بررسی رابطه سببیت میان اقدامات دستگاه‌های مسئول و وقوع حادثه نشان می‌دهد که این رویداد نتیجه مشارکت تمامی نهادهای مرتبط در قالب اسباب عرضی بوده و مسئولیت بر اساس میزان تقصیر میان آن‌ها تقسیم می‌شود.