بررسی نقش افزودنی فوق روانکننده بر روی مقاومت پیوستگی بتن-فولاد به وسیله آزمایش Pull out
نویسندگان
1 استادیار گروه عمران دانشگاه آزاد اسلامی واحد خورموج
2 دانشجوی کارشناسی ارشد سازه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد خورموج
doi
10.22124/jcr.2021.17819.1458چکیده
پیوستگی مناسب بتن و فولاد از عوامل کلیدی در عملکرد کمپوزیتی سازههای بتنآرمه است. در این تحقیق، اثر افزودنی فوق روانکننده بر روی مقاومت پیوستگی فولاد-بتن بهصورت آزمایشگاهی مورد مطالعه قرار گرفته است. تعداد 18 نمونه در دو نسبت اختلاط بتن معمولی و بتن حاوی فوق روانکننده تهیه شده است. میلگردهای استفاده شده از سه اندازه قطر 8، 10 و 12 میلیمتر هستند که در طولی معادل با 5 برابر قطر میلگرد در داخل بتن محصور شدهاند. مقاومت پیوستگی از طریق تست بیرون-کشیدگی مستقیم با دستگاه کشش یونیورسال تعیین شده است. 5 عدد نمونه مکعبی استاندارد بتن برای بررسی مقاومت فشاری و مشخصات نمونههای سخت شده تهیه شده است. نمونهها در سن 42 روزه مورد آزمایش قرار گرفته اند و منحنیهای نیرو-جابجایی آنها با استفاده از روش بیرونکشیدگی مستقیم ترسیم شده است. مقادیر نیروی ماکزیمم و جابجایی متناظر با آن، تنش پیوستگی و سایر پارامترهای مهم برای حالات مختلف مورد بحث و بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان داد مقاومت پیوستگی بتن-فولاد با افزایش قطر میلگرد کاهش مییابد. افزودنی فوقروان کننده تاثیر قابل توجهی در افزایش مقاومت پیوستگی بتن-فولاد و مقاومت فشاری نمونهها دارد، به طور مثال، مقاومت پیوستگی متوسط برای بتن حاوی فوق روان کننده 3/2 برابر بتن معمولی است.