بررسی نقش افزودنی‎ فوق روان‎کننده بر روی مقاومت پیوستگی بتن-فولاد به وسیله آزمایش Pull out

نویسندگان

1 استادیار گروه عمران دانشگاه آزاد اسلامی واحد خورموج

2 دانشجوی کارشناسی ارشد سازه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد خورموج

doi
10.22124/jcr.2021.17819.1458
چکیده

پیوستگی مناسب بتن و فولاد از عوامل کلیدی در عملکرد کمپوزیتی سازه‎های بتن‎آرمه است. در این تحقیق، اثر افزودنی‎ فوق روان‎کننده بر روی مقاومت پیوستگی فولاد-بتن به‎صورت آزمایشگاهی مورد مطالعه قرار گرفته است. تعداد 18 نمونه در دو نسبت اختلاط بتن معمولی و بتن حاوی فوق روان‎کننده تهیه شده است. میلگردهای استفاده شده از سه اندازه قطر 8، 10 و 12 میلیمتر هستند که در طولی معادل با 5 برابر قطر میلگرد در داخل بتن محصور شده‎اند. مقاومت پیوستگی از طریق تست بیرون-کشیدگی مستقیم با دستگاه کشش یونیورسال تعیین شده است. 5 عدد نمونه مکعبی استاندارد بتن برای بررسی مقاومت فشاری و مشخصات نمونه‎های سخت شده تهیه شده است. نمونه‎ها در سن 42 روزه مورد آزمایش قرار گرفته اند و منحنی‎های نیرو-جابجایی آن‎ها با استفاده از روش بیرون‎کشیدگی مستقیم ترسیم شده است. مقادیر نیروی ماکزیمم و جابجایی متناظر با آن، تنش پیوستگی و سایر پارامترهای مهم برای حالات مختلف مورد بحث و بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان داد مقاومت پیوستگی بتن-فولاد با افزایش قطر میلگرد کاهش می‎یابد. افزودنی فوق‎روان کننده تاثیر قابل توجهی در افزایش مقاومت پیوستگی بتن-فولاد و مقاومت فشاری نمونه‎ها دارد، به طور مثال، مقاومت پیوستگی متوسط برای بتن حاوی فوق روان کننده 3/2 برابر بتن معمولی است.