یادگیری توالی حرکتی ضمنی در نارساخوانی ادراکی و زبانشناختی: آزمون فرضیه نقص خودکاری
نویسندگان
1 استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران.
2 دانشجوی دکترای روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
3 کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، مرکز مشاوره دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
doi
10.22034/jmpr.2022.15288چکیده
هدف مطالعه حاضر بررسی خودکاری در زیرمجموعههای نارساخوانی از طریق مقایسهی یادگیری توالی حرکتی ضمنی در نارساخوانهای ادراکی، زبانشناختی و کودکان عادی بود. بدین منظور 20 کودک مبتلا به نارساخوانی ادراکی، 20 کودک مبتلا به نارساخوانی زبانشناختی و 22 کودک عادی از بین مراجعین مراکز اختلالات یادگیری شهر تبریز و مدارس ابتدایی به صورت در دسترس انتخاب و ابزارهای مطالعه بر روی آنها اجرا گردید. ابزارها شامل چک لیست نشانگان نارساخوانی، آزمون هوشی تجدید نظر شده وکسلر کودکان، آزمون خواندن پوراعتماد و تکلیف کامپیوتری زمان واکنش متوالی بود. نتایج نشان داد که بین کودکان نارساخوان ادراکی و زبانشناختی در شاخصهای خطاهای اساسی و خطاهای وقتگیر تفاوت معناداری در سطح 0/05>p وجود داشت. نتایج تحلیل واریانس چندمتغیره نشان داد که در متغیر ترکیبی اثر سرعت (زمان واکنش) و دقت (پاسخ صحیح) تفاوت معناداری (در سطح 0/05>p) بین سه گروه وجود نداشت. همچنین نتایج آزمون بینگروهی نشان داد که در اثر سرعت و دقت یادگیری توالی حرکتی ضمنی تفاوت معناداری در سطح 0/05>p وجود ندارد. یافتههای این مطالعه حاکی از فقدان نقص خودکاری حرکتی در زیرمجموعههای اختلال نارساخوانی است.
