فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این پژوهش با بهره‌گیری از آزمون بیرون‌کشیدن میلگرد از داخل نمونه استوانه‌ای بتن حاوی 5/1 درصد حجمی الیاف فولادی، مقاومت پیوستگی بین میلگرد و بتن در شرایطی مورد ارزیابی قرار می‌گیرد که نمونه‌های بتن در حالت تازه به مدت 2 دقیقه در معرض مستقیم میدان مغناطیسی قرارگرفتند. در این پژوهش، نمونه استوانه‌ای استاندارد بتن با ابعاد300×150 میلی‌متر و میلگرد با دو قطر مختلف شامل 14 و20 میلی‌متر مورد بررسی قرار گرفت. به منظور بررسی اثر خواص مکانیکی و ریزساختاری بتن بر مقاومت پیوستگی، آزمایش‌های مقاومت‌های فشاری، کششی شکافت، خمشی و تصویربرداری میکروسکوپ الکترونی روی نمونه‌های مغناطیسی و غیرمغناطیسی انجام شد. نتایج آزمون بیرون‌کشیدگی میلگرد نشان داد که گسیختگی همه نمونه‌ها از نوع لغزش میلگرد بود. اعمال میدان مغناطیسی به بتن تازه موجب افزایش مقاومت پیوستگی تا بیش از 83 و 51 درصد متناظر با میلگردهای با قطر 14 و 20 میلی‌متر گردید. همچنین میزان طاقت نمونه‌های بتن تحت میدان مغناطیسی تا حدود 82 و 53 درصد متناظر با میلگردهای با قطر 14 و 20 میلی‌متر افزایش یافت. میدان مغناطیسی در بهبود خواص مکانیکی بتن نیز موثر است. بر این اساس مقاومت فشاری بتن تحت میدان مغناطیسی به بیش از 21 درصد افزایش یافت که این میزان در خصوص مقاومت‌های کششی و خمشی بتن به ترتیب تا حدود 9 درصد و 13 درصد تعیین گردید. همچنین تصاویر میکروسکوپ الکترونی مشخص کرد که اعمال میدان مغناطیسی به بتن تازه موجب متراکم‌تر شدن ریزساختار بتن از طریق اثرگذاری بر فرایند هیدراتاسیون سیمان می‌گردد.