نقش میانجیگر سرمایه روان‌شناختی در رابطه بین ویژگی‌های شخصیتی با سازگاری زناشویی دانشجویان

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج

2 دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال

3 دانشگاه علامه طباطبایی

doi
چکیده

هدف: هدف پژوهش تعیین نقش واسطه‌­ای سرمایه روان‌­شناختی در رابطه بین ویژگی‌­های شخصیتی روان­ رنجورخویی، گشودگی، برونگرایی، توافق­ پذیری و وظیفه ­شناسی با سازگاری زناشویی دانشجویان زن بود. روش: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری تمام دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج در نیمسال اول ۹۷-۱۳۹۶ به ­تعداد ۳۳۰۰۰ نفر بود. از میان آن­ها به ­روش نمونه ‌برداری در دسترس ۳۰۰ نفر بر اساس پیشنهاد کلاین (2011) از کلاس‌­های دانشکده روان‌­شناسی که معیارهای ورود به پژوهش داشتند؛ انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه سازگاری زناشویی اِسپانیر ۱۹۷۶، پرسشنامه پنج عاملی نئو کاستا و مک کری ۱۹۸۵ و پرسشنامه سرمایه روان‌­شناختی لوتانز، آوولیو، آوی و نورمان (2007) بود. پس از حذف ۳ پرسشنامه مخدوش و ۱ داده پرت، داده‌­های پژوهش با استفاده از روش الگویابی معادله­های ساختاری تحلیل شد. یافته­‌ها:  نتایج نشان داد ضریب مسیر غیرمستقیم بین صفت گشودگی و سازگاری زناشویی (066/0 =β، ۰۱۶/۰ =P)، ضریب مسیر غیرمستقیم بین صفت برونگرایی و سازگاری زناشویی (083/0 =β، ۰۱۲/۰ =P) و ضریب مسیر غیرمستقیم بین صفت روان ­رنجورخویی و سازگاری زناشویی (117/0- =β، ۰۰۱/۰ =P) معنادار است. نتیجه­گیری: صفات شخصیتی به­‌عنوان پیش­ آمادگی‌­هایی که افراد با خود در روابط زناشویی وارد می­‌کنند؛ احتمالاً بر سرمایه روان­‌شناختی افراد شامل خوش بینی، خودکارامدی، امیدواری و تاب­ آوری  در برخورد با مشکلات زناشویی اثرگذار است و ممکن است منجر به کاهش یا افزایش سازگاری زناشویی ­شود. از این­ رو، پیشنهاد می‌­شود که کارگاه‌­هایی با هدف ارتقاء سرمایه روا‌ن‌­شناختی برای دانشجویان متأهل در دانشگاه­‌ها برگزار شود.