پدیدارشناسی "زمان-زیست" در جامعۀ شهری اردبیل

نویسندگان

1 هیات علمی جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشکده برنامه ریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

2 هیات علمی جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشکده برنامه ریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

3 دکتری جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشکده برنامه‌ریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

doi
10.30465/scs.2024.49822.2902
چکیده

شهر واقعیتی معنایی و زیستنی دارد. زمان برای انسان-در-شهر امروزین معنای یکسان و خطی صرف، همچون آن‌چیزی که در مدرنیته بدان رسیده می‌شد، ندارد. این حمل معنای مختلف توسط شهروندان مسلماً در زیست ‌روزمره‌ آن‌ها در یک هم‌بستگی درونی، جلوه‌های متفاوتی دارد. هدف پژوهش حاضر پدیدارشناسی زیست ‌روزمره‌ شهروندان اردبیلی در تطابق با فهم‌شان از زمان است. در این تحقیق از طرح تریالکتیکی‌ تولید فضا ‌برای پدیدارشناسی جامعۀ شهری اردبیل بهره برده می‌شود. گفتنی‌ست تزهای سه‌گانۀ آینده در گذشته به مثابۀ زیست در تناسبِ عمودی، آینده در روال خطی به مثابۀ زیست در تناسبِ افقی، و زیست ریتمیک به مثابۀ آینده در حال، جامعۀ شهری اردبیل را روشن می‌سازند. ‌این زیست‌‌روزمره شهروندان متناسب با زمان درونی‌شده امکان تحقق و بروز زیست‌‌جهان‌هایی را می‌دهد که جامعۀ شهری امروزی را دچار تکثر در وحدت معنایی کرده است.