فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این مقاله به بررسی نشانه‌ها، علائم و نظام‌های معنایی مرسوم در زندگی و فرهنگ دینی مردم وفس می‌پردازد. با مهاجرت جمعیت روستایی وفس به شهرها، خطر فراموشی این زبان‌ محلی وجود دارد، لذا این مساله، اهمیت مستندسازی و تحقیق و مکتوب کردن زبان و فرهنگ های رو به زوال همچون زبان و فرهنگ وفس را افزایش می‌دهد. برای مطالعه نظام معنایی این مردمان، نیاز به تحقیقات میدانی، مصاحبه با بزرگان و افراد آگاه به فرهنگ محلی، سخنوران بومی، و بررسی اسناد تاریخی بود که این فرایند به درک عمیق‌تر از نحوه ارتباط و تولید معنا در این جامعه کمک کرد. زبان وفسی به عنوان یکی از گویش‌های تاتی، شامل نشانه‌های زبانی است که معانی اجتماعی، فرهنگی، و تاریخی را منتقل می‌کند. این نشانه‌ها می‌توانند در کاربرد واژگان ویژه، استفاده از اصطلاحات، ضرب‌المثل‌ها یا حتی لحن و تن صدا در گفتار مشاهده شوند. نشانه‌های غیرزبانی در فرهنگ وفسی شامل مراسم دینی، مناسک مناسبتی، جشن های آئینی، هنرهای سنتی مانند بافته‌ها، موسیقی، رقص‌ها، و پوشاک سنتی است. استفاده از فضاهای عمومی یا خصوصی، و نحوه ساخت و ساز در وفس نیز حاوی نشانه‌های فرهنگی است. هر یک از این عناصر می‌تواند نشانه‌هایی از هویت، وضعیت اجتماعی، و باورهای فرهنگی را منتقل کند.