تأثیر آمونیوم وکلسیم بر رهاسازی و قابلیت جذب پتاسیم و عملکرد گندم

نویسندگان

1 دانش آموخته کارشناسی ارشد گروه خاک شناسی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

2 دانشیار گروه خاک شناسی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

3 مربی مرکز تحقیقات کشاورزی ساری

4 استادیار گروه زراعت دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

doi
10.22092/aj.2015.105729
چکیده

به منظور بررسی تأثیر کاتیون همراه آمونیوم و کلسیم )از دو منبع کلرور کلسیم و سولفات کلسیم( بر جذب پتاسیم توسط گندم دیم و عملکرد،تیمارهای کلرور کلسیم، گچ، مخلوط اوره + کلرور پتاسیم، مخلوط گچ + کلرور پتاسیم، مخلوط کلرور کلسیم + کلرور پتاسیم و شاهد با یک طرحآزمایشی بلوک های کامل تصادفی مقایسه شدند. با کاربرد کافی ازت، مهمترین عامل محدود کننده رشد گندم در محل آزمایش پتاسیم است. سطحویژه زیاد خاک و لایه دوگانه پخشیده الکتریکی منقطع با کاهش نسبت سطح تماس لایه دوگانه الکتریکی با محلول خاک، موجب کاهش سرعتانتشار پتاسیم و قابلیت جذب آن برای گیاه می شود. نتایج نشان داد کاتیون همراه آمونیوم و کلسیم با غلظت بالا در الکترولیت، موجب حرکت بیشترپتاسیم گردید. میزان مصرف کود پایه در این تحقیق که حاوی میزان زیادی پتاسیم است برای تأمین پتاسیم مورد نیاز گیاه و تولید عملکرد بالاکافی نبود، بطوریکه با افزایش بیشتر پتاسیم علاوه بر کود پایه با سه تیمار کلرور کلسیم + کلرور پتاسیم، سولفات کلسیم + کلرور پتاسیم و اوره +کلرور پتاسیم هنوز عملکرد گندم افزایش یافت. کاتیون همراه کلسیم از منبع سولفات کلسیم موجب افزایش جذب پتاسیم و عملکرد گندم شد ولیکلسیم از منبع کلرور کلسیم بر جذب پتاسیم و عملکرد گندم مؤثر نبود. تأثیر سینرژستیکی کلسیم بر قابلیت جذب پتاسیم در معیت یون سولفاتاز کلر بیشتر بود. کاتیون همراه آمونیوم حتی با میزان مصرف کمتر نسبت به کلسیم، بر افزایش جذب پتاسیم و عملکرد گندم بیشتر مؤثر واقع شد.