تاثیر کاربرد پلیمر سوپرجاذب بر صفات فیزیولوژیک و عملکرد گندم رقم آذر 2 در شرایط دیم

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت، گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه زنجان

2 استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه زنجان

3 استادیار گروه خاکشناسی دانشگاه زنجان

4 عضو هیئت علمی گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه زنجان

doi
10.22092/aj.2015.105731
چکیده

تنش خشکی یکی از عوامل مهم محدود کننده رشد و نمو گیاهان زراعی می باشد و افزایش کارائی مصرف آب از راهکارهای افزایش تولیدگیاهان زراعی است. به منظور مطالعه تأثیر سوپرجاذب بر رشد و نمو گیاه گندم در شرایط دی م آزمایشی در سال زراعی 90 - 1389 در مزرعهتحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه زنجان انجام شد. این آزمایش در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با مقادیرصفر، 15 ، 30 و 45 کیلوگرمسوپرجاذ بکلوفونی درهکتار و 4 تکرار برروی رقم آذر 2 انجام شد. نتایج این آزمایش نشان داد که کاربرد سوپرجاذب باعث افزایش جذب آب توسطگیاه و افزایش محتوای نسبی آب شد که با افزایش شاخص سطح برگ و شاخص کلروفیل موجب افزایش قدرت منبع شد. کاربرد سوپر جاذب همچنینموجب افزایش اجزای عملکرد شامل تعداد پنجه بارور، تعداد دانه در سنبله و وزن هزار دانه شد که در نهایت باعث افزایش عملکرد دانه گردید. میزانعملکرد دانه به صورت تقریبا خطی با افزایش میزان کاربرد سوپر جاذب افزایش یافت و بیشترین میزان عملکرد دانه) 2718 کیلوگرم در هکتار( بااستفاده از 45 کیلوگرم در هکتار سوپر جاذب کلوفونی به دست آمد که نسبت به شرایط شاهد 5/ 156 درصد افزایش نشان داد. به طور کلی می توانگفت که کاربرد مواد سوپر جاذب در شرایط دیم م یتواند با تقلیل اثرات تنش خشکی و افزایش قدرت منبع و مخزن موجب افزایش عملکرد دانه شود.