کرونا و پرورش نااجتماعیِ هوش اجتماعی (رویکردی به ساحت جامعهشناختی نقش هوش در تعامل)
نویسندگان
1 دانشآموخته دکتری جامعهشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
doi
10.30465/scs.2024.49651.2894چکیده
کرونا که از نظر بیولوژیک، یک پاندمی مرگبار بود، گویا از نظر جامعهشناختی، با الزام فاصلهگیری اجتماعی، سبب شده تا افراد در تعاملات خود به نحو هوشمندانهتری عمل نمایند. هوش که تاکنون محور مباحث زیستشناختی و روانشناختی بسیاری بوده، در عین حال از زاویهی دید تحلیلهای جامعهشناختی دور مانده است. بر همین اساس تحقیق حاضر با پدیدارشناسی تجربهزیسته لکزبانان شهرستان بروجرد از تعاملات اجتماعی پیشا/پساکرونا، بر تحلیل نقش هوش در تعامل متمرکز شده است. تعداد 16 نمونه به صورت هدفمند، انتخاب شده و دادهها به روش مصاحبهی عمیق و مشاهدهی مشارکتی گردآوری شدهاند. بر اساس نتایج، «تعامل تودهای»(پیشاکرونا) بر رفتار تودهای، ساخت آتوکراتیک، و هوش تودهای، و «تعامل اجتماعی»(پساکرونا) بر رفتار اجتماعی، ساخت دموکراتیک، و هوش اجتماعی استوار بوده-اند. یافتههای تحقیق حاضر نشان داد که هوش مؤلفهای اجتماعی و دارای کارکردها و نتایج اجتماعی است که قابل تحلیل جامعهشناختی میباشد. به طور کلی مواجهه با کرونا موجب گذار از تعامل تودهای به تعامل اجتماعی شده، و هوش به عنوان مقولهای اجتماعی، نقشی مهم در این گذار داشته است.
