مقایسه آزمایشگاهی بکارگیری الیاف شیشه و الیاف فولادی در بتن حاوی نانورس مونتموریلونیت
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ملایر
3 گروه عمران دانشکده فنی مهندسی کبودرآهنگ دانشگاه بوعلی سینا همدان
doi
10.22124/jcr.2020.13465.1370چکیده
استفاده از الیاف و نانو جهت بهبود عملکرد بتن در صنعت ساخت، معمول و مرسوم است. در این مقاله الیافشیشه و فولاد، انتخاب و عملکرد آندو در ترکیب با نانورس مونتموریلونیت بررسی شدهاست. هدف این مقاله استفاده از الیافشیشهای به جای الیاففولادی با عملکرد مقاومتی یکسان است. الیافشیشه ارزانتر و مقاومت بیشتری در برابر خوردگی دارد. به همین منظور نسبت وزنی نانورس به سیمان از 0 تا 2.7 درصد و نسبت وزنی الیاف به سیمان از 0 تا 4.5 درصد تغییر دادهشد. آزمایش مقاومت فشاری در سنین 7،28و90، و آزمایش مقاومت کششی و جذب آب در سن 28 روز انجامشد. نانورس مونتموریلونیت مقاومت فشاری بتن الیافیفولادی را 8 درصد و مقاومت خمشی را 15 درصد افزایش دادهاست. تاثیر نانورس بر ویژگیهای مکانیکی بتن شامل الیافشیشه از بتن شامل الیاففولادی بیشتر است.نانورس مقاومت فشاری بتن الیافی شیشهای را 40 درصد و مقاومت خمشی را 19 درصد افزایش دادهاست. مقایسه تاثیر نانورس مونتموریلونیت بر رفتار بتن الیافی شیشهای و بتن الیافی فولادی نشان میدهد که نانورس نهتنها مقاومت بتن را بهبود میبخشد بلکه روند کاهشی مقاومت با افزایش الیافشیشه را به روند افزایشی تغییر میدهد. آزمایشات مقاومت فشاری و خمشی نشان دادند که مقدار بهینه الیاففولاد و شیشه برابر با 3درصد میباشد. مقدار بهینه نانورس به نوع الیاف و آزمایش انجامشده وابستهاست.