شناسایی مؤلفه های صمیمیت زناشویی در ازدواج های پایدار: براساس نظریه دادهبنیاد
نویسندگان
1 دانشیار، گروه علوم تربیتی، دانشکده علومتربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
2 دانشجوی دکتری، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
3 استاد، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
4 استاد، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.22034/jmpr.2022.14917چکیده
صمیمیت زناشویی مایه پیوند زوجین و ارتقای کیفیت زندگی زناشویی و نبود یا کمرنگ شدن آن عاملی کلیدی در گرایش زوجین به جداییست. در کشور ایران، این پدیده چون طفلی گمشدهست که نیاز به یافتن دارد. از این رو، هدف پژوهش حاضر، یافتن مؤلفههای صمیمیت زناشویی در ازدواجهای طولانیمدت میباشد. این مطالعه به صورت کیفی و با رویکرد نظریه دادهبنیاد اجرا شد. اطلاعات تا رسیدن به اشباع دادهها توسط مصاحبههای نیمه-ساختاریافته با 11 زوج صمیمی که به روش هدفمند و ملاکمحور انتخاب شده بودند به دست آمد. اطلاعات حاصل از طریق کدگذاری باز، محوری و انتخابی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. تحلیل دادهها منجر به ایجاد یک طبقه اصلی به نام «صمیمیت زناشویی: فرآیندی از درون به برون» گردید که این طبقه از 12 مؤلفه شامل «شخصیت اثربخش»، «تمایزیافتگی»، «دلبستگی زناشویی ایمن»، «باهمبودنهای لذتبخش زوجی»، «آموزههای خانوادگی-مذهبی»، «پختگی عقلانی»، «ازدواج آگاهانه»، «مسائل اجتماعی-اقتصادی»، «فرزندان و گذر به مرحله والدینی»، «تعاملات سازنده زوجی»، «حمایت ابزاری-عاطفی از همسر»، و «ارتقای کیفیت زندگی زناشویی» تشکیل شد. نتایج این پژوهش به بسیاری از مراکز آموزشی و درمانی کمک میکند تا با در نظر داشتن عوامل شناساییشده، بستههای آموزشی و برنامههای ضروری را در ارتباط با زوجها و خانوادهها تدوین کنند. علاوه بر این، آموزش این عوامل به زوجین موجب پیشگیری و جلوگیری از شکست و قطع روابط زناشویی و افزایش شادزیستی و کیفیت زندگی زناشویی میشود.
