مروری بر منابع ضریب انتشار کلرید در بتن و پیشنهاد مدل بدیع
نویسندگان
1 دانشگاه علم و صنعت ایران
doi
10.22124/jcr.2020.15591.1433چکیده
خوردگی آرماتور در سازههای بتنآرمه از مهمترین عوامل آسیب در سطح دنیا محسوب میشود. یونهای کلرید در اکثر موارد عامل خوردگی میلگردها هستند. بنابراین در مکانهایی مانند سواحل خلیجفارس و دریای عمان، ارزیابی بتنها باید بر اساس دوام انجام شود که اندازهگیری ضریب انتشار کلرید در بتن از اهمیت ویژهای برخوردار است. برای اندازهگیری ضریب انتشار کلرید از انواع روشهای مستقیم و غیرمستقیم مانند پروفیل کلرید و استفاده از قانون فیک، آزمایش تسریع شده انتشار کلرید، رسان پذیری و یا مقاومت الکتریکی استفاده میشود. تمام تلاش پژوهشگران در افزایش دقت ارزیابی انتشار کلرید و یا ارائه مدلهای ساده در 30 سال گذشته بوده است. در سالهای اخیر بسیاری از پژوهشگران برای تخمین انتشار کلرید در بتن از عامل شکل گیری استفاده کردهاند. عامل شکل گیری، نسبت مقاومت الکتریکی بتن به محلول منافذ و یا رسان پذیری محلول منافذ به رسان پذیری بتن است. این عامل بهعنوان یک شاخص مهم تأثیرگذار در عملکرد بتن در مقابل انتشار کلرید محسوب میشود. زیرا این شاخص هم دربرگیرنده مقاومت الکتریکی بتن و هم مقاومت الکتریکی محلول منافذ است. بهعبارتدیگر عامل شکلگیری نشاندهنده مقدار تخلخل در بتن و نوع و مقدار یونها در منافذ است. عوامل تخلخل و نوع و مقدار یونها تعیینکننده شدت انتشار کلرید در بتن هستند. در این مقاله علاوه بر مروری بر منابع، مدل ساده پیشبینی ضریب انتشار کلرید برای اولین بار ارائه شده است. براساس این مدل با تخمین رسان پذیری محلول منافذ و اندازه گیری مقاومت فشاری میتوان انتشار کلرید در بتن را برآورد کرد.
