ارزیابی ریزساختاری تاثیر محیط‌های سولفاته بر خواص مکانیکی بتن ژئوپلیمری

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بندرعباس

2 استادیار، دانشکده فنی، دانشگاه هرمزگان

doi
10.22124/jcr.2020.13701.1375
چکیده

زمینه و هدف: بتن ژئوپلیمری ماده نوینی در صنعت ساخت و ساز با عملکرد و کارایی مطلوب است. از سوی دیگر بتن ژئوپلیمری دارای خصوصیات مکانیکی و دوامی مناسبی در برابر حملات شمیایی است. تغییرات ریزساختاری بر خواص مکانیکی بتن ژئوپلیمری در محیط‌های سولفاته می‌تواند به شدت تاثیر گذار باشد. بر این اساس هدف این مقاله بررسی ریز ساختاری تاثیر شرایط محیطی سولفاته بر خواص مکانیکی بتن ژئوپلیمری است. روش بررسی: در این راستا برای ساخت بتن ژئوپلیمری بر پایه سرباره کوره آهنگدازی و محلول هیدروکسید سدیم با غلظت 10 مولار و سیلیکات سدیم به عنوان مواد فعال‌ساز استفاده شده است. در این تحقیق 200 نمونه به مدت 3 ماه به صورت مستغرق در دمای محیط در آب و محلول‌های نگهدارنده با غلظت‌های 1/0، 25/0، 5/0، 1، 5/2، 5 و 5/7 درصد از اسیدسولفوریک عمل‌آوری شده است. آزمایش‌های مقاومت فشاری، امواج فراصوت و بررسی تغییرات pH محیط نگهدارنده در سنین 1، 3، 7، 14، 28 و90 روز بر روی آزمونه‌ها انجام شد. همچنین برای بررسی ریزساختاری از آزمایش‌ تصویر میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) استفاده شده است.بحث و نتیجه گیری: نتایج مقاله حاضر نشان می‌دهد که مقاومت نمونه‌های نگهداری شده در محیط سولفاته با غلظت 5/7 درصد اسید سولفوریک بعد از گذشت 90 روز حدود 45% کاهش یافته است. در واقع حمله اسید سولفوریک به نمونه منجر به جداسازی شبکه آلومیناسیلیکات موجود در ساختار ژئوپلیمر و تشکیل ساختار زئولیت می‌شود که در نتیجه با کاهش مقاومت فشاری و از دست دادن جرم و همچنین کاهش سرعت امواج فراصوت همراه است.