مقاومت فشاری بتن ژئوپلیمری ساخته شده از خاکهای منطقه خراسان و تاثیر پارامترهای مختلف بر آن
نویسندگان
1 استادیار گروه عمران دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد
2 گروه عمران دانشکده مهندسی دانشگاه آزاد مشهد
3 گروه عمران دانشکده مهندسی دانشگاه آزاد مشهد
doi
10.22124/jcr.2020.9860.1275چکیده
ژئوپلیمرها گروهی ازپلیمرهای معدنی هستند که عمدتا ریزساختاری آمورف یا نیمه بلورین درمقیاس نانو داشته ومعمولا دردمای محیط یا دماهای حداکثر زیر 120 درجه سانتیگراد ازطریق پلیمریزاسیون مونومرهای آلومینوسیلیکاتی درمحلولهای قلیایی تولید می شوند. مقدار مقاومت فشاری بتنهای ژئوپلیمری تابعی از ترکیبات شیمیایی مواد تشکیل دهنده شامل مواد آلومینوسیلیکاتی و حلال های قلیایی است. از میان 14 نوع خاک آلومینوسیلیکاتی منطقه خراسان، یک نوع پوزولان برای ساخت بتن ژئوپلیمری در محیط قلیایی هیدروکسید سدیم انتخاب شد. در این مقاله نتایج آزمایشهای انجام شده روی بتنهای ژئوپلیمری ساخته شده با خاک پوزولانی مزبور ارائه شده و در آن به بررسی اثر پارامترهای مختلف نظیر نسبت حلال به جامد ، نسبت هیدروکسید سدیم به سیلیکات سدیم ، دمای عمل آوری ، زمان عمل آوری ، غلظت هیدروکسید سدیم، آب موجود در نمونه ها ، نسبت سیلیس به آلومینا و همچنین درصد مواد تشکیل دهنده سیلیکات سدیم بر مقاومت فشاری بتن ژئوپلیمری حاصل پرداخته شده است. نتایج آزمایش نشان داد که افزایش مقادیر سیلیکات سدیم، سیلیس، غلظت هیدروکسید سدیم و دمای عمل آوری، منجر به افزایش مقاومت بتن ژئوپلیمری حاصل می شود. از سوی دیگر با افزایش مقدارهای آب، اکسید سدیم و نسبت سیلیکات سدیم به هیدروکسید سدیم مقاومت بتن ژئوپلیمری حاصل کاهش می یابد.
