اثربخشی لگو درمانی در بهبود مهارت‌های اجتماعی و کاهش علائم کودکان دچار اختلال اُتیسم با عملکرد بالا

نویسندگان

1 دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهید بهشتی

2 دانشگاه الزهراء

3 دانشگاه شهید بهشتی

4 دانشگاه الزهراء

doi
چکیده

هدف: هدف پژوهش تعیین اثربخشی لگو درمانی در بهبود مهارت‌های اجتماعی و کاهش علائم کودکان دچار اختلال اُتیسم با عملکرد بالا بود. روش: روش مطالعه شبه­آزمایشی از نوع طرح تک آزمودنی و جامعه آماری شامل 65 کودک پسر 6 تا 10 ساله دچار اختلال اُتیسم با عملکرد بالا مراجعه‌کننده به مرکز ساماندهی درمان و توان‌بخشی اختلال‌های اُتیستیک و مرکز آموزش و درمان اختلال‌های اُتیستیک به‌آرا در سال 1388بود. از میان آن­ها 10 کودک به­روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شد. ابزار پژوهش مقیاس نمره‌گذاری اُتیسم گیلیام، 1995 و نیمرخ مهارت‌های اجتماعی اُتیسم بیلینی و هوپف (2007) بود. مهارت‌های اجتماعی با بهره­گیری از بازی لگو در 16 جلسه، هر جلسه به­مدت 60 دقیقه، هفته­ای دو بار به­شکل گروهی دو یا سه نفره به آن­ها آموزش داده شد. ارزیابی‌ها در 6 مرحله، دو هفته پیش از شروع درمان، یک روز قبل از شروع درمان، بعد از هشت جلسه درمان، یک روز بعد از اتمام درمان و جلسه‌های پیگیری دو هفته و یک ماه بعد از اتمام درمان انجام شد. یافته‌ها: نتایج تحلیل دیداری و اندازه اثر نشان داد مهارت‌های اجتماعی کودکان دچار اختلال اُتیسم با عملکرد بالا، افزایش و علائم اُتیسم ازجمله مشکلات تعاملات اجتماعی/برقراری ارتباط کاهش یافته؛ اما تغییری در رفتارهای کلیشه­ای آن­ها ایجاد نشده است. نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه از قابلیت کاربرد و کارایی لگو درمانی برای افزایش مهارت‌های اجتماعی و اصلاح کفایت اجتماعی در کودکان دچار اختلال اُتیسم با عملکرد بالا حمایت می‌کند.