اثربخشی لگو درمانی در بهبود مهارتهای اجتماعی و کاهش علائم کودکان دچار اختلال اُتیسم با عملکرد بالا
نویسندگان
1 دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهید بهشتی
2 دانشگاه الزهراء
3 دانشگاه شهید بهشتی
4 دانشگاه الزهراء
doi
چکیده
هدف: هدف پژوهش تعیین اثربخشی لگو درمانی در بهبود مهارتهای اجتماعی و کاهش علائم کودکان دچار اختلال اُتیسم با عملکرد بالا بود. روش: روش مطالعه شبهآزمایشی از نوع طرح تک آزمودنی و جامعه آماری شامل 65 کودک پسر 6 تا 10 ساله دچار اختلال اُتیسم با عملکرد بالا مراجعهکننده به مرکز ساماندهی درمان و توانبخشی اختلالهای اُتیستیک و مرکز آموزش و درمان اختلالهای اُتیستیک بهآرا در سال 1388بود. از میان آنها 10 کودک بهروش نمونهگیری در دسترس انتخاب شد. ابزار پژوهش مقیاس نمرهگذاری اُتیسم گیلیام، 1995 و نیمرخ مهارتهای اجتماعی اُتیسم بیلینی و هوپف (2007) بود. مهارتهای اجتماعی با بهرهگیری از بازی لگو در 16 جلسه، هر جلسه بهمدت 60 دقیقه، هفتهای دو بار بهشکل گروهی دو یا سه نفره به آنها آموزش داده شد. ارزیابیها در 6 مرحله، دو هفته پیش از شروع درمان، یک روز قبل از شروع درمان، بعد از هشت جلسه درمان، یک روز بعد از اتمام درمان و جلسههای پیگیری دو هفته و یک ماه بعد از اتمام درمان انجام شد. یافتهها: نتایج تحلیل دیداری و اندازه اثر نشان داد مهارتهای اجتماعی کودکان دچار اختلال اُتیسم با عملکرد بالا، افزایش و علائم اُتیسم ازجمله مشکلات تعاملات اجتماعی/برقراری ارتباط کاهش یافته؛ اما تغییری در رفتارهای کلیشهای آنها ایجاد نشده است. نتیجهگیری: نتایج این مطالعه از قابلیت کاربرد و کارایی لگو درمانی برای افزایش مهارتهای اجتماعی و اصلاح کفایت اجتماعی در کودکان دچار اختلال اُتیسم با عملکرد بالا حمایت میکند.