"تحلیل انسانشناختی نقش برجهای نجومی و منارهها در زمانسنجی و مکانیابی دوران اسلامی"
نویسندگان
1 مرکز اسناد فرهنگی آسیا ،پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران.
doi
10.30465/scs.2025.51329.2986چکیده
چکیده:این مقاله به بررسی نقش انسانشناختی و علمی برجهای نجومی و منارهها بهعنوان سازههایی دوگانه در قرون میانه اسلامی میپردازد. تمدن اسلامی در غرب آسیا، شامل ایران، عراق، شام، ارمنستان و افغانستان، در این دوره شاهد پیشرفتهای چشمگیری در زمینههای علمی، فرهنگی و معماری بود. این سازهها، که اغلب بهعنوان نمادهای مذهبی شناخته میشدند، نقشی کلیدی در توسعه روشهای علمی زمانسنجی و مکانیابی ایفا کردند و تعامل پویایی میان نوآوریهای معماری و نیازهای اجتماعی را منعکس میکنند.مطالعه برجهای نجومی و منارهها نه تنها نشاندهنده پیشرفتهای علمی تمدن اسلامی است، بلکه عمق فرهنگی و انسانشناختی این سازهها را نیز آشکار میکند. این بناها که هم ابزارهای کاربردی و هم نمادهای فرهنگی بودند، منعکسکننده جامعهای بودند که به شکلی یکپارچه حوزههای مختلف دانش را در هم آمیخته بود.