بررسی اثر فوق روان کننده ها بر رئولوژی بتن خودتراکم برای زمان ها و دماهای مختلف
نویسندگان
1 دانشگاه علم و صنعت ایران - دانشکده مهندسی عمران
2 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران
3 دانشگاه علم و صنعت ایران
4 دانشکده مهندسی عمران دانشگاه علم و صنعت ایران
doi
10.22124/jcr.2020.12916.1355چکیده
در طرح مخلوط بتن خودتراکم، عملکرد فوق روان کننده ها بهشدت تحت تأثیر دمای محیط قرار دارد؛ این موضوع به علت آن است که درجه حرارت وابسته به سرعت هیدراسیون، بر نرخ جذب فوق روان کننده به مخلوط بتن خودتراکم تأثیر میگذارد. در این تحقیق دمای مخلوط های بتن با توجه به شرایط محیطی فصلهای مختلف انتخاب شده است. بنابراین پس رساندن دمای بتن به دمای محیط، خواص رئولوژی بتن تازه خودتراکم حاوی پلی کربوکسیلات و نفتالین سولفونات بهعنوان یک تابع از زمان اختلاط، دما و مقدار مواد افزودنی با نسبت آب به سیمان 42/0، مورد بررسی قرار گرفته است. بر اساس نتایج بهدستآمده از تنش جاری شدن و لزجت پلاستیک حاصل از دستگاه رئومتر در طول زمان 60 دقیقه، پلیکربوکسیلات نسبت به نفتالین سولفونات سبب بهبود رئولوژی یعنی تنش جاری کمتر و لزجت پلاستیک بیشتر میشود ولی با این وجود، ازآنجاییکه نفتالین سولفونات سبب افت اسلامپ کمتر میشود بنابراین با استناد به این امر، نفتالین سولفونات سبب حفظ سیالیت بیشتری میشود. همچنین با استناد به نتایج تحقیق، باید برای بهبود رئولوژی از بالا رفتن دمای بتن و زمان بتن ریزی کاست، زیرا در غیر این صورت، باعث سخت شدگی بتن و درنتیجه کاهش رئولوژی میشود.