تحلیل تعامل گفتمان رفاه اجتماعی و مسائل فرهنگی در ایران معاصر

نویسندگان

1 دکترای رفاه اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی، کارشناس پژوهشی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی

doi
10.30465/scs.2024.50184.2924
چکیده

در جوامع معاصر، فرهنگ و رفاه اجتماعی به‌عنوان دو عنصر اساسی در تحلیل جوامع پیشرفته شناخته می‌شوند. در ایران، تغییرات فرهنگی به‌طور مستقیم بر سیاست‌های رفاهی تأثیر می‌گذارند و این دو حوزه ارتباط نزدیکی با یکدیگر دارند. این پژوهش به بررسی تأثیر تغییرات فرهنگی بر سیاست‌های رفاهی و بالعکس می‌پردازد. این پژوهش از رویکرد کیفی و تحلیل گفتمان برای بررسی گفتمان رفاه اجتماعی و تأثیرات فرهنگی در ایران استفاده نمود. داده‌ها از منابع تاریخی و اسنادی جمع‌آوری شده و با ابزارهای تحلیل محتوا و نرم‌افزارهای کیفی تحلیل شد. یافته‌ها نشان می‌دهد که در دوران‌های مختلف، سیاست‌های رفاهی به نیازهای اقشار آسیب‌پذیر پاسخ داده و با چالش‌هایی مانند جهانی‌سازی و تغییرات فرهنگی مواجه بوده‌اند. همچنین، سیاست‌های فرهنگی و اجتماعی برای حفظ هویت فرهنگی و ارتقاء رفاه اجتماعی طراحی شده‌اند، اما ناتوانی برخی از آن‌ها در پاسخ به نیازهای جدید همچنان وجود دارد. این مطالعه به بررسی تأثیر جهانی‌شدن بر رفاه اجتماعی و هویت فرهنگی در ایران، به‌ویژه در میان جوانانی که به دنبال هویت‌های جدید هستند، می‌پردازد. یافته‌ها نشان می‌دهند که سیاست‌های رفاهی باید با تنوع فرهنگی همسو شوند و با ایجاد تعادلی میان ارزش‌های سنتی و استانداردهای جهانی، نیازهای در حال تغییر جامعه را پاسخ دهند.