ویژگیهای روانسنجی آزمون خطرپذیری بادکنکی در جوانان ایرانی
نویسندگان
1 دانشگاه خوارزمی
2 دانشگاه خوارزمی
3 دانشگاه شهیدبهشتی
4 پژوهشکده علوم شناختی
doi
چکیده
چکیدههدف: هدف پژوهش حاضر طراحی، تعیین روایی و هنجاریابی آزمون خطرپذیری بادکنکی در نمونهای از جوانان ایرانی بود. روش: روش پژوهش مقطعی، از نوع پژوهشهای همبستگی و جامعه آماری کلیه دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی در ترم دوم سال تحصیلی ۹۴-۱۳۹۳ بهتعداد 6000 نفر بود. از بین آنها حجم نمونه با لحاظ کردن ملاکهای ورود و خروج و با توجه به کافی بودن ۱۵ نمونه به ازای هر متغیر و حجم نمونه پژوهشهای مشابه به روش نمونهگیری در دسترس تعداد ۴۰۰ نفر انتخاب شد. برای جمعآوری دادهها از آزمون خطرپذیری بادکنکی لجوئز، رید، کهلر، ریچاردز، رامسی و همکاران (2002)، که طراحی آن مبتنی بر فرهنگ و زبان فارسی بود، و مقیاس خطرپذیری در موقعیتهای اجتماعی نجاتی (1392ب) و پرسشنامه اضطراب، افسردگی و استرس لاویباند و لاویباند (۱۹۹۵) برای بررسی روایی همزمان استفاده شد. دادهها با استفاده از روشهای تحلیل واریانس چندمتغیره و همبستگی تحلیل شد. یافتهها: پس از حذف ۴۶ پرسشنامه ناقص و دادههای پرت، نتایج نشان داد آزمون از آلفای کرونباخ مناسبی=79/0 برخوردار است. رابطه جنس (۲۹۲/۰=F، ۷۳۸/۰=P) و تاهل (۲۴/۴=F، ۶۵۱/0=P) با نمرههای شاخصهای آزمون معنادار نبود. همچنین آزمون خطرپذیری بادکنکی روایی همزمان مناسبی با مقیاس خطرپذیری در موقعیتهای اجتماعی (۴۵/۰-=r، ۰۵/0=P) و مقیاس اضطراب، افسردگی و استرس (۸۱/۰-r=، 05/0=P) داشت. نتیجهگیری: آزمون خطرپذیری بادکنکی از ویژگیهای روانسنجی مناسبی برخوردار است و میتوان از آن در موقعیتهای بالینی و پژوهشی در جهت ارزیابی و سنجش خطرپذیری استفاده نمود.