تاثیر متفاوت موقعیّت مکانی محرّک ناهمگن بر اتّساع زمانی موسیقیدانها
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی بالینی و سلامت، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 گروه علوم اعصاب شناختی، دانشگاه علوم پزشکی ایران.
3 استادیار علوم اعصاب، مرکز تحصیلات تکمیلی زرند، کرمان، ایران
doi
چکیده
وقتی یک محرّک ناهمگن در یک توالی از محرّکهای همگن ارائه شود، طول مدّت آن بیشتر به نظر میآید. آزمایشی برای بررسی اثر موقعیّت مکانی محرّک ناهمگن بر ادراک زمان طرّاحی شد؛ یک محرّک ناهمگن در زنجیرهای از محرّکهای همگن قرار میگرفت و موقعیّت مکانی آن در هر کوشش متغیّر بود. 16 موسیقیدان و 16 غیرموسیقیدان به صورت داوطلبانه و با فراخوان قبلی در آزمایش شرکت کردند. آزمودنیها باید قضاوت میکردند که محرّک ناهمگن از محرّکهای استاندارد طولانیتر است یا کوتاهتر. سپس دادههای دو گروه به شاخصهای نقطهی تعادل ذهنی و آستانهی افتراقی تبدیل شدند و مورد مقایسه قرار گرفتند. نتایج نشان داد که برای غیرموسیقیدانان، محرّکهای ناهمگنی که جایگاه دورتری در زنجیره دارند، نسبت به آنهایی که جایگاه نزدیکتری دارند، طولانیتر ادراک میشوند. برخلاف نتایج غیرموسیقیدانان، اثر موقعیّت مکانی محرّک ناهمگن در موسیقیدانان مشاهده نشد؛ زمان ذهنی آنها بدون تغییر باقی ماند. پژوهش جاری نشان داد که موسیقیدانان از سطوح بالاتر پردازش اطّلاعات زمانی برخوردارند و شواهدی در زمینهی نیرومندی پیامهای بالا به پایین آنها فراهم آورد.
