پیش‌بینی امیدواری بر اساس جهت‌گیری مذهبی و چشم‌انداز زمان

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج

2 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرج

3 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد آستارا

doi
چکیده

چکیدههدف: هدف پژوهش شناسایی و تعیین برخی از متغیرهای پیش­بینی‌کننده امیدواری بود. از این‌رو با توجه به مبانی نظری و پیشینه پژوهشی، جهت­گیری مذهبی و چشم­انداز زمان به‌عنوان متغیرهای پیش‌بین فرض شد. روش: روش مطالعه­ همبستگی و جامعه آماری کلیه دانشجویان دختر و پسر دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج به‌تعداد 28 هزار نفر بود. به‌شیوه در دسترس 600 نفر از دانشجویان از 10 دانشکده انتخاب شد و پرسشنامه­ جهت­گیری مذهبی آلپورت 1963، چشم­انداز زمان زیمباردو 1999 و امیدواری اشنایدر 1991 در اختیار آن­ها قرار گرفت. 434 پرسشنامه بازگردانده شد و پس از حذف 22 پرسشنامه مخدوش و داده­های پرت، داده­های 412 نفر از طریق تحلیل رگرسیون چندگانه سلسله مراتبی تحلیل شد. یافته­ها: یافته­ها نشان داد از میان ابعاد جهت­گیری مذهبی، بُعد مذهب درونی (199/0= β، 001/0 = P)، و نیز از میان ابعاد چشم­انداز زمان، بُعد حال لذت­گرا (173/0= β، 001/0 = P)، آینده (366/0= β، 001/0 = P) می­توانند امیدواری را به‌صورت مثبت، و گذشته منفی (205/0- = β، 001/0 = P) و حال جبرنگر (263/0- = β، 001/0 = P) می­توانند امیدواری را به‌صورت منفی، پیش­بینی ­کنند ولی جهت­گیری مذهبی بیرونی (030/0= β، 412/0 = P) و گذشته مثبت (027/0= β، 479/0 = P) قادر به پیش­بینی امیدواری نیستند. نتیجه­گیری: با توجه به نتایج این پژوهش برگزاری کارگاه­هایی به‌منظور آموزش­های کاربردی مستمر برای تقویت جهت­گیری مذهبی درونی و چشم­انداز مطلوب به زمان برای دانشجویان و دیگر اقشار، مفید و ضروری به­نظر می­رسد.