مدل مزیت های رقابت پذیری در توسعه حمل و نقل مناطق حومه ای
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، گروه مهندسی حمل و نقل، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران
2 عضو هیئت علمی، گروه عمران، دانشکده عمران و معماری، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران
doi
10.22119/jte.2022.334305.2588چکیده
این پژوهش به دنبال گسترش حمل و نقل عمومی بر اساس اولویت های جوامع شهری و حومه ای است و در بین روش های مختلف حمل و نقل حومه ای توسعه گزینه مناسب را مبتنی بر برجسته سازی مزیت های رقابت پذیری دنبال می کند. این پژوهش به دنبال معرفی یک فرآیند و مدل علمی برای زمینه سازی راهنمایی نظریه پردازان است. پژوهش حاضر با یک نگاه جامع به بخش های مختلف ذی ربط و ذی نفع حمل و نقل، به بیان درون مایه مزیت های حمل و نقل حومه ای می پردازد. در فرایند کلی، همپوشانی اهداف مختلف مدیریت جوامع به شکل منسجم در اختیار قضاوت خبرگان می گیرد. جهت نیل به اهداف پژوهش، یک مدل برای نشان دادن عنوان مزیت ها، ارتباط درونی و مقدار اهمیت آنها تهیه می شود. در ارزیابی مزیت ها به نظر می رسد آرمان های جوامع امروزی به سمت استقبال از توسعه پایدار در بخش هماهنگی ساختار شهرسازی با زیرساخت های فعالیت حمل و نقل تمایل پیدا کرده و معضلات فعالیت حمل و نقل به یک دغدغه بزرگ تبدیل شده است که سیاست های مدیریت کلان جامعه را به سمت کاهش هزینه های عوارض زیست محیطی و اجتماعی این صنعت پیش می برد. داده های اولیه از طریق پرسشنامه جمع آوری و برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش تصمیم گیری چند شاخصه تحلیل شبکه ای و همچنین از روش DEMATEL برای تعین روابط مدل استفاده می شود.
