اثربخشی رواندرمانی گروهی مبتنی بر کیفیت زندگی بر حمایت اجتماعی ادراکشده در زنان نابارور
نویسندگان
1 این مقاله بر گرفته از پایان نامه کارشناسی ارشد رشته مشاوره دانشگاه ازاد اسلامی اراک می باشد.تاریخ دفاع 94/11/30 می باشد.
2 دانشگاه علامه طباطبایی
3 دانشگاه ازاد اسلامی اراک
doi
چکیده
چکیدههدف: هدف پژوهش تعیین اثربخشی رواندرمانی مبتنی بر کیفیت زندگی بر حمایت اجتماعی ادراکشده در زنان نابارور بود. روش: روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون با گروه گواه و پیگیری یک ماهه و جامعه آماری زنان نابارور در مرکز رویان شهر اراک در سال 1395-1394 بود. از میان آنها 32 نفر بهروش نمونهگیری در دسترس انتخاب، از نظر ملاکهای ورود به پژوهش همتا و به تصادف در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شد. ابزار پژوهش پرسشنامه حمایت اجتماعی ادراکشده زیمت، داهلم، زیمت، و فارلی، 1988 و 5 جلسه مداخله رواندرمانی گروهی مبتنی بر کیفیت زندگی فریش، 1390 هفتهای یکبار هر جلسه 90 دقیقه بود. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس تکرار سنجش تحلیل شد. یافتهها: یافتهها نشان داد رواندرمانی مبتنی بر کیفیت زندگی، حمایت اجتماعی ادراکشده گروه آزمایش را افزایش داده (09/33 = F، 001/0 = P) و نتیجه درمان در مرحله پیگیری پایدار مانده است (087/0 = F، 001/0 = P). نتیجهگیری: میتوان از برنامه درمانی کیفیت زندگی بهعنوان روشی موثر برای بهبود حمایت اجتماعی ادراکشده زنان نابارور سود جست و سلامت روان آنها را ارتقاء بخشید.