مدل ساختاری پیشبینی اهمالکاری تحصیلی براساس طرحوارههای هیجانی با نقش واسطهای اضطراب امتحان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی تربیتی ،دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
2 استادیار، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3 استادیار، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
4 استادیار، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر پیشبینی اهمالکاری تحصیلی دانشجویان براساس طرحوارههای هیجانی با نقش واسطهای اضطراب امتحان بود. این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دوره کارشناسی دانشگاه شهید بهشتی تهران در سال تحصیلی 99-98 بودند که از بین آنها 320 نفر با روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. برای جمع آوری دادهها از مقیاس اهمالکاری دانشجویان، پرسشنامه اضطراب امتحان اسپیلبرگر و مقیاس طرحوارههای هیجانی لیهی استفاده شد. دادهها با روش مدل معادلات ساختاری تحلیل شد. یافتهها نشان داد که مدل مفهومی تدوین شده، برازندگی مطلوبی با دادههای جمعآوری شده دارد. متغیرهای اضطراب امتحان و طرحوارههای هیجانی به ترتیب بیشترین سهم را در تبیین واریانس اهمالکاری تحصیلی داشتند و در مجموع 31 درصد واریانس آن را تبیین میکنند. طرحوارههای هیجانی به صورت مستقیم بر اهمالکاری تحصیلی اثر داشت. این متغیر همچنین به صورت غیرمستقیم از طریق اضطراب امتحان بر اهمالکاری تحصیلی اثرگذار بود. بر این اساس، داشتن باورهای منفی درباره هیجانها، دانشجویان را مستعد اضطراب امتحان بالاتر میکند و از طریق افزایش اضطراب امتحان اهمالکاری تحصیلی را بالا میبرد. بنابراین به نظر میرسد میتوان با شناسایی طرحوارههای هیجانی افراد و طراحی مداخلات با هدف اصلاح این باورها به کاهش اضطراب امتحان و اهمالکاری تحصیلی آنها کمک کرد.
