مکانیابی و مسیریابی ایستگاههای دوچرخه اشتراکی با استفاده از روش تلفیقی تصمیمگیری، مورد مطالعه: شهر رشت
نویسندگان
1 استادیار گروه مهندسی صنایع، دانشکده فنی مهندسی شرق گیلان، دانشگاه گیلان، گیلان، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی صنایع، پردیس فنی (1)، دانشگاه یزد، یزد، ایران
3 دانشجوی کارشناسی، گروه مهندسی صنایع، دانشکده فنی مهندسی شرق گیلان، دانشگاه گیلان، گیلان، ایران
doi
10.22119/jte.2022.333720.2590چکیده
افزایش سرعت شهرنشینی، مشکلات عدیدهای را در شهرها نظیر تراکم وسایل نقلیه و آلودگیهای محیط زیستی به وجود آورده است. یکی از راه حلهای این مشکلات استفاده از دوچرخه بهعنوان وسیله حملونقل است، ازاینرو در بسیاری از کشورهای توسعهیافته سیستم اشتراک دوچرخه راهاندازی شده است. هدف از انجام این پژوهش تعیین معیارهای انتخاب مکانیابی ایستگاههای دوچرخهسواری و مسیرهای بهینه دوچرخه اشتراکی است. در این راستا، ابتدا با استفاده از تکنیک دلفی در دو مرحله، معیارهای مؤثر در انتخاب مکانهای مناسب جهت احداث ایستگاهها شناسایی شد. سپس با روش بهترین بدترین (BWM) میزان اهمیت معیارها به دست آمد. درنتیجه، عوامل نزدیکی به ایستگاههای حملونقل عمومی، نزدیکی به زیرساختهای دوچرخهسواری و فاصله ایستگاهها از یکدیگر بهعنوان مهمترین معیارهای انتخاب مکان بهینه شناخته شدند. سپس با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) مکانهای مناسب جهت احداث ایستگاههای دوچرخه اشتراکی مشخص گردید. در انتها با توجه به مسیرهای قابل استفاده موجود، بهترین مسیر پیشنهاد گردید.