اثربخشی مدیریت استرس به شیوه شناختی– رفتاری بر سلامت روانشناختی و تکانشگری معتادان
نویسندگان
1 دانشگاه علامه طباطبایی
2 دانشگاه علامه طباطبایی
doi
چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی مدیریت استرس به شیوه شناختی – رفتاری بر تکانشگری و سلامت روانشناختی معتادان تحت درمان نگهدارنده با متادون است. روش: این پژوهش از نوع شبهآزمایشی و طرح تحقیق آن از نوع پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل بود. برای این منظور 20 فرد مبتلا به سوءمصرف مواد که تحت درمان نگهدارنده با متادون در یکی از مراکز ترک اعتیاد استان تهران قرار گرفته بودند؛ به شیوه نمونهگیری دردسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (10 نفر) و گروه کنترل (10 نفر) قرار گرفتند. آموزش طی 10 جلسه برگزار شد و پرسشنامه تکانشگری بارت و مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس در دو مرحله توسط شرکتکنندگان تکمیل گردید. یافتهها: یافتههای تحلیل کوواریانس چند متغیری نشان داد که تفاوت معناداری در نیمرخ دو گروه آزمایش و کنترل در میزان تکانشگری و همچنین سلامت روان در مرحله پسآزمون وجود دارد. بهطوریکه گروه آزمایش ارتقاء قابلملاحظهای را نشان دادند. بحث و نتیجهگیری: نتایج نشان داد که آموزش مدیریت استرس به شیوه شناختی – رفتاری میتواند بهعنوان یک روش مداخلهای مفید برای ارتقاء سلامت روان و کاهش تکانشگری معتادان تحت درمان نگهدارنده با متادون مؤثر باشد
