اثربخشی آموزش برونریزی نوشتاری هیجانها بر خودکارامدی و کنترل عواطف در دانشآموزان مضطرب
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی
2 دانشگاه شهید بهشتی
doi
چکیده
چکیدههدف: هدف پژوهش تعیین اثربخشی برونریزی نوشتاری هیجانها بر خودکارامدی و کنترل عواطف در دانشآموزان مضطرب بود. روش: روش پژوهش نیمه آزمایشی با گروه آزمایش، گروه گواه، و طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری 3 ماهه بود. جامعه آماری دانشآموزان دبیرستان شهید صادقی بهتعداد 600 نفر بود. پس از آزمون غربالگری اضطراب در مورد 200 نفر، 30 دانشآموز که بیشترین نمره را در اضطراب داشتند بهروش نمونهگیری در دسترس انتخاب و پس از همتاسازی در گروه آزمایش و گواه هر گروه 15 نفر جایگزین شدند. ابزار پژوهش سیاهه اضطراب بک و استیر (1990)، آزمون خودکارامدی شرر و مادوکس (1982)، آزمون کنترل عواطف ویلیمایز و چاملز (1997) و مداخلههای افشای نوشتاری هیجانها پنهبیکر (1995) 4 جلسه 30 دقیقهای هر هفته یک جلسه بود. دادهها با استفاده از روش آماری کواریانس و روش واریانس با اندازهگیری مکرر تحلیل شد. یافتهها: یافتهها تفاوت معناداری را بهواسطه تاثیر آموزش برونریزی نوشتاری هیجانها بین نمرههای دو گروه آزمایش و گواه و پایداری نتایج را در مرحله پیگیری در متغیرهای خودکارامدی (67/23 =F، 001/0 =P)، در کنترل عواطف (1/10 =F، 001/0 =P) و در اضطراب (09/11 =F، 001/0 =P) نشان داد. نتیجهگیری: با توجه به نتایج پژوهش میتوان روش درمانی برونریزی نوشتاری هیجانها را بهعنوان شیوهای آسان، کم هزینه، موثر و کارآمد با قابلیت کاربرد وسیع در کاهش علائم اضطراب، بهبود خودکارامدی و کنترل عواطف بهکار برد.