بررسی دوام بتن با الیاف ترکیبی در برابر چرخههای ذوب و یخبندان به کمک مدول الاستیسیته دینامیکی نسبی
نویسندگان
1 گروه مهندسی عمران ،دانشکده مهندسی، دانشگاه فردوسی مشهد ،مشهد
2 مهندسی عمران ، موسسه آموزش عالی اقبال لاهوری
3 گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22124/jcr.2019.10277.1289چکیده
بتن با الیاف ترکیبی که از افزودن حداقل دو نوع مختلف از الیاف به بتن حاصل میشود، به دلیل خصوصیات مکانیکی برتر مورد توجه طراحان قرار گرفته است. در این پژوهش تاثیر استفاده از الیاف فولادی، شیشه، پلیپروپیلن و همچنین افزودنی حبابزا بر روی دوام بتن در برابر چرخههای ذوب و یخبندان، مقاومتهای فشاری و کششی به عنوان پارامترهای تاثیرگذار در عملکرد سازههای بتنی بررسی شده است. به منظور بررسی دوام نمونهها، مدول الاستیسیته دینامیکی نسبی و همچنین کاهش وزن نمونهها به عنوان اصلیترین پارامترهای موجود برای سنجش دوام در 3 مرحلهی پیش از شروع آزمایش، حین انجام آزمایش و پس از 300 چرخه ذوب و یخبندان بررسی و با یکدیگر مقایسه شدهاند. بهترین عملکرد در برابر این چرخهها مربوط به نمونه حاوی 5/0 درصد الیاف پلیپروپیلن، 1 درصد الیاف فولادی و حبابزا میباشد. در این نمونه مدول الاستیسیته دینامیکی نسبی پس از 300 چرخه تنها 5 درصد کاهش یافته است؛ حال آنکه در نمونه فاقد الیاف این میزان به 30 درصد میرسد. همچنین در نمونه حاوی 5/0 درصد الیاف شیشه، مدول الاستیستیه دینامیکی نسبی 13 درصد کاهش یافته است و این کاهش در نمونه حاوی 5/0 درصد الیاف پلیپروپیلن تقریبا 6 درصد میباشد. از طرفی دیگر، استفاده از حبابزا میتواند باعث بهبود مدول الاستسیته دینامیکی نسبی تا 120 درصد شود. لازم به ذکر است، بررسی همزمان تغییرات مدول الاستیسیته دینامیکی نسبی و میزان کاهش وزن در یک نمونه میتواند اطلاعات دقیقتری از دوام بتن در برابر چرخههای ذوب و یخبندان را نمایان سازد.