هند و چین در قزاقستان: کالبدشکافی راهبرد پوشش
نویسندگان
1 استادیار ،گروه مطالعات جنوب و شرق آسیا و اقیانوسیه، دانشکدۀ مطالعات جهان،دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jcep.2026.409149.450392چکیده
موقعیت راهبردی و منابع گستردۀ آسیای مرکزی، قدرتهای بزرگ مانند چین و هند را جذب کرده تا با گسترش راهگذرهای حملونقل، منافع خود را در چارچوب سیاست «اتصال» دنبال کنند. در این نوشتار راهبردهای اتصال چین، با محوریت ابتکار یک کمربند و یک راه و هند، با تمرکز بر راهگذر بینالمللی شمال-جنوب در قزاقستان و دیپلماسی این کشور در برابر آنها را تحلیل میکنیم. ادعای این نوشتار این است که قزاقستان، با بهرهگرفتن هوشمندانه از نفوذ نامتقارن این دو قدرت، «راهبرد پوشش» را در قالب «دیپلماسی چندسوگرا» اجرا کرده است. این کشور با نقشآفرینی بهعنوان یک محور حیاتی و بیبدیل در اوراسیا، رویکردی بهطور کامل فعالانه داشته و از حضور رقیبان منطقهای برای متنوعکردن گزینههای سیاست خارجی و تقویت اهرمهای چانهزنی خود بهره برده است. یافتهها به روشنی نشان میدهند که سیاست چندسوگرا و محاسبهشدۀ آستانه، درواقع راهبرد دقیق «پوشش خطر» است که برای بیشینهسازی منافع همکاریهای اقتصادی و ژئوپلیتیکی و همزمان، برای کمینهسازی کامل خطرهای ناشی از وابستگی به یک قدرت واحد طراحی و اجرا شده است. این رویکرد تازه به قزاقستان اجازه میدهد همراه با بهرهمندی از مزایای طرحهای بسیار بزرگ زیرساختی، استقلال عمل و امنیت ملی بلندمدت خود را بهطور مؤثر حفظ کند.