رابطه پیوند با مدرسه و شایستگی اجتماعی با قلدری دانشآموزان با نقش میانجی همدلی
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای روان شناسی تربیتی، دانشگاه بوعلی سینا همدان
2 دانشیار گروه آموزشی روانشناسی تربیتی دانشگاه بوعلی سینا همدان
3 استاد تمام گروه روانشناسی دانشگاه بوعلی سینا همدان
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه پیوند با مدرسه و شایستگی اجتماعی با قلدری دانشآموزان با نقش میانجی همدلی بود. روش پژوهش از نوع علی-مقایسهای بود. جامعه آماری پژوهش، همه دانشآموزان دختر و پسر دوره متوسطه اول شهرستان بویینزهرا در سال تحصیلی 99-1398 بودند. نمونه آماری شامل 247 دانشآموز بودند که با روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری، پرسشنامه قلدری ایلینویز (2001)، مقیاس خود-گزارشی شایستگی اجتماعی جانتیلا و همکاران (2006)، مقیاس برداشت دانشآموز از پیوند با مدرسه اسپرینگر و همکاران (2009) و مقیاس همدلی ریچاد و همکاران (2017) بودند. مدل فرضی پژوهش با تحلیل مسیر و با استفاده از نرمافزار Lisrel 8.50آزمون شد. یافتهها حاکی از آن بود که پیوند با مدرسه، شایستگی اجتماعی، و همدلی بر قلدری اثر مستقیم دارند. همچنین شایستگی اجتماعی بر همدلی اثر مستقیم و بر قلدری به واسطه همدلی اثر غیرمستقیم دارد. اما پیوند با مدرسه بر همدلی اثر مستقیمی ندارد، همچنین دادههای بدست آمده نشان میدهد که مدل پژوهش از برازش خوبی برخوردار است. با توجه به این یافتهها، پیشنهاد میشود در طراحی و اجرای برنامههای کاهش قلدری دانشآموزان، در کنار آموزش همدلی به این گروه از دانشاموزان، به رشد شایستگی اجتماعی آنان توجه نموده و در راستای بهبود پیوند آنان با مدرسه تلاش شود.