بررسی تأثیر لایه سپری بر آبشستگی پایه پل تحت اثر جریان غیردائمی (بخش دوم)
نویسندگان
1 دانشیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی اصفهان
doi
10.30482/jhyd.2013.15751چکیده
در تحقیق حاضر، به مطالعه آزمایشگاهی اثر جریان غیر دائمی بر آبشستگی موضعی در بسترهای سپری پرداخته شده است. آزمایشها در شرایط جریان غیر دائمی و هیدروگرافهای مختلف (10 حالت مختلف از هیدروگرافهای مثلثی) ترتیب داده شد. این آزمایشها درکانالی به طول 5/8 متر با مقطع مستطیلی به عرض 405/0 متر انجام گرفت. ناحیه آزمایش به وسیله دو لایه مصالح یکنواخت بستر و سپر پر شد. ترکیبهای مختلفی از مصالح سپر و بستر بررسی شد. در این تحقیق از سه پایة استوانهای به قطرهای 42، 33 و 22 میلیمتر استفاده شد. ضخامت لایة سپری 3 برابر قطر متوسط مصالح سپر انتخاب گردید. سرعت جریان یکنواخت بهگونهای انتخاب شد که شرایط برای آبشستگی آب زلال در لایه سپر فراهم شود. برای این منظور، u*/u*ca=0.8 انتخاب شد که u* سرعت برشی جریان و u*ca سرعت برشی بحرانی مصالح لایة سپری بر اساس دیاگرام شیلدز است. بررسیها نشان داد که در هیدروگرافهای مثلثی و بسترهای پوشیده شده با لایه نازکی از ذرات سپر، عمق فرسایش مستقل از شکل هیدروگراف است و از سویی دیگر افزایش زمان پایه هیدروگراف، تأثیر ناچیزی بر پیشروی ناحیه فرسایش در جلو پایه دارد. از مجموع مشاهدات و نتایج میتوان دریافت که یک هیدروگراف مثلثی، با زمان پایه T با n تکرار اثری تقریباً معادل با یک هیدروگراف یکپارچه، با زمان پایه nT دارد.