اساتید دانشگاه و دانشگاه ایدهال: پدیدارشناسی دانشگاه ایدهال در بین اساتید دانشگاه گیلان
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم اجتماعی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، ایران.
2 استادیار گروه آموزش زبان فارسی، دانشگاه فرهنگیان، پردیس گیلان، ایران
3 دانشجوی دکتری جامعهشناسی فرهنگی،دانشگاه گیلان، ایران
4 دانشیار گروه علوم اجتماعی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، ایران.
doi
10.30465/scs.2024.9301چکیده
ایده و بهتناسب آن ماهیت دانشگاه همواره با استعارههای گوناگونی در نسبت با ساخت تاریخی زمانه توصیف و تبیین شده است. بنابراین هدف تحقیق حاضر مطالعۀ پدیدارشناسانۀ دانشگاه در پیوند با استعارۀ ایدهالبودن است. در واقع هدف تحقیق یاقتن معنای دانشگاه ایدهال در میان اساتید بهعنوان کنشگران دانشگاهی است. بهلحاظ روششناسی، رویکرد آن کیفی است و از منظر پدیدارشناسانه با تاکید بر رویکرد فانمانن برای تحلیل دادهها استفاده شده است. جامعه آماری آن اساتید شاغل در دانشگاه گیلان در حال حاضر هستند. روش نمونهگیری آن هدفمند با تاکید بر تنوع حداکثری است. با استفاده از تکنیک مصاحبه نیمهساختاریافته و پس از مصاحبه با 25 نفر از اساتید دانشگاه گیلان و اشباع نظری دادهها گردآوری شد. یافتههای تحقیق بیانگر 8 مقوله بهعنوان ویژگیهای یک دانشگاه ایدهال هستند. این مقولات دانشگاههای انسانمحور، مسئلهمحور، جهانمحور، علممحور، کیفی، غیرایدئولوژیک، کنشگر و شتاب را شامل میشوند. بر اینمبنا در یک دانشگاه ایدهال، دانشگاه نه در کرانه بلکه در مرکز قرار دارد. آموزش ترجمهای از پژوهش است و پژوهش نخبهگرایانه بهعنوان یک کالای لوکس بخشی از تعلقات دانشگاه نیست. درنهایت با یک تفکر سلبی در نسبت با جهان بیرون، میدان رقابت علمی برمبنای ارزشهای دانشگاهی تعیین میشود.