اساتید دانشگاه و دانشگاه ایده‌ال: پدیدارشناسی دانشگاه ایده‌ال در بین اساتید دانشگاه گیلان

نویسندگان

1 دانشیار گروه علوم اجتماعی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، ایران.

2 استادیار گروه آموزش زبان فارسی، دانشگاه فرهنگیان، پردیس گیلان، ایران

3 دانشجوی دکتری جامعه‌شناسی فرهنگی،دانشگاه گیلان، ایران

4 دانشیار گروه علوم اجتماعی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، ایران.

doi
10.30465/scs.2024.9301
چکیده

ایده و به­تناسب آن ماهیت دانشگاه همواره با استعاره­های گوناگونی در نسبت با ساخت تاریخی زمانه توصیف و تبیین شده است. بنابراین هدف تحقیق حاضر مطالعۀ پدیدارشناسانۀ دانشگاه در پیوند با استعارۀ ایده­ال­بودن است. در واقع هدف تحقیق یاقتن معنای دانشگاه ایده­ال در میان اساتید به­عنوان کنشگران دانشگاهی است. به­لحاظ روش­شناسی، رویکرد آن کیفی است و از منظر پدیدارشناسانه با تاکید بر رویکرد فان­مانن برای تحلیل داده­ها استفاده شده است. جامعه آماری آن اساتید شاغل در دانشگاه گیلان در حال حاضر هستند. روش نمونه­گیری آن هدفمند با تاکید بر تنوع حداکثری است. با استفاده از تکنیک مصاحبه نیمه­ساختاریافته و پس از مصاحبه با 25 نفر از اساتید دانشگاه گیلان و اشباع نظری داده­ها گردآوری شد. یافته­های تحقیق بیانگر 8 مقوله به­عنوان ویژگی­های یک دانشگاه ایده­ال هستند. این مقولات دانشگاه­های انسان­محور، مسئله­محور، جهان­محور، علم­محور، کیفی، غیرایدئولوژیک، کنشگر و شتاب را شامل می­شوند. بر این­مبنا در یک دانشگاه ایده­ال، دانشگاه نه در کرانه بلکه در مرکز قرار دارد. آموزش ترجمه­ای از پژوهش است و پژوهش نخبه­گرایانه به­عنوان یک کالای لوکس بخشی از تعلقات دانشگاه نیست. درنهایت با یک تفکر سلبی در نسبت با جهان بیرون، میدان رقابت علمی برمبنای ارزش­های دانشگاهی تعیین می­شود.