بررسی زمینه‌های دلتنگی( نوستالژی ) در تاریخ جهانگشای جوینی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای دانشگاه قم

2 دبیر آموزش و پرورش

doi
چکیده

یکی از کتاب‌های قرن هفتم هجری تاریخ جهانگشای عطاملک جوینی است که به نثر فنّی و فاضلانه‌ای نگاشته شده است. این کتاب که در دورة مغولان (تألیف: 658 ـ650) به نگارش در آمده است، از نظر ادبی و تاریخی ارزش فراوانی دارد. عطاملک که خود شاهد قتل و کُشتار مغولان در ایران بوده، بسی از این موارد را در کتاب خود بیان کرده است. چنین فردی طبیعتاً نسبت به مسایل پیرامون خود بی توجه نخواهد بود و ویرانی‌های روزگار را تاب نخواهد آورد. افسوس گذشته و بیان فضای نا‌بسامان ایران و ایرانی درکُل کتاب دیده می‌شود. در این مقاله اثبات شد که نوستالژی جمعی مرتبط با اجتماع در تاریخ جهانگشا بیش از نوع فردی آن وجود دارد و جوینی با استفاده از کارکردهای زبانی به خوبی توانسته است این غم و افسوس را به نمایش بگذارد. یکی از کتاب‌های قرن هفتم هجری تاریخ جهانگشای عطاملک جوینی است که به نثر فنّی و فاضلانه‌ای نگاشته شده است. این کتاب که در دورة مغولان (تألیف: 658 ـ650) به نگارش در آمده است، از نظر ادبی و تاریخی ارزش فراوانی دارد. عطاملک که خود شاهد قتل و کُشتار مغولان در ایران بوده، بسی از این موارد را در کتاب خود بیان کرده است. چنین فردی طبیعتاً نسبت به مسایل پیرامون خود بی توجه نخواهد بود و ویرانی‌های روزگار را تاب نخواهد آورد. افسوس گذشته و بیان فضای نا‌بسامان ایران و ایرانی درکُل کتاب دیده می‌شود.