تأثیر نیتروژن و آبیاری تکمیلی بر عملکرد و اجزای عملکرد نخود (.Cicer arietinum L) رقم آزاد
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه گنبدکاووس
2 استادیار دانشگاه گنبدکاووس
3 استادیار دانشگاه گنبدکاووس
4 دانشجوی کارشناسی ارشد کشاورزی اکولوژیک دانشگاه گنبدکاووس
doi
10.22077/escs.2017.808.1159چکیده
بهمنظور بررسی تأثیر نیتروژن و آبیاری تکمیلی بر عملکرد و اجزای عملکرد نخود رقم آزاد، آزمایشی بهصورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه دانشگاه گنبدکاووس در سال زراعی 95-1394 اجرا گردید. عامل نیتروژن در سه سطح شامل عدم مصرف نیتروژن، مصرف 25 و 50 کیلوگرم نیتروژن در هکتار و عامل آبیاری در سه سطح شامل بدون آبیاری، آبیاری تکمیلی در مرحله گلدهی و آبیاری تکمیلی در دو مرحله گلدهی و پر شدن دانه بود. نتایج مقایسه میانگین نشان داد که بیشترین عملکرد دانه و پروتئین از تیمار مصرف 50 کیلوگرم نیتروژن به ترتیب با 3346 و 793.8 کیلوگرم در هکتار به دست آمد. حداقل عملکرد دانه و پروتئین نیز مربوط به تیمار عدم مصرف نیتروژن به ترتیب با 1880 و 412.9 کیلوگرم در هکتار بود. بیشترین عملکرد دانه و پروتئین از تیمار آبیاری در مرحله گلدهی + پر شدن دانه به ترتیب با 2923 و 649.7 کیلوگرم در هکتار و حداقل عملکرد دانه و پروتئین از تیمار عدم آبیاری به ترتیب با 2199 و 515.9 کیلوگرم در هکتار به دست آمد. آبیاری در مرحله گلدهی + پر شدن دانه بیشترین مقدار اجزای عملکرد را تولید کرد. مصرف نیتروژن تعداد غلاف در بوته، تعداد دانه در بوته، وزن 100 دانه، عملکرد دانه، وزن خشک بوته، درصد پروتئین و عملکرد پروتئین را افزایش داد. بیشترین درصد پروتئین با 23.72 درصد به تیمار مصرف 50 کیلوگرم نیتروژن در هکتار تعلق داشت. کمترین درصد پروتئین با 22.03 درصد از تیمار عدم مصرف نیتروژن به دست آمد که با تیمار مصرف 25 کیلوگرم نیتروژن در هکتار اختلاف معنیداری نداشت.