مقایسه اثربخشی آموزش شناختدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی با آموزش تنظیم هیجان بر کاهش هیجانخواهی و خودآسیبرسانی در نوجوانان مستعد اعتیاد ساکن در مراکز شبه خانواده
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تخصصی روانشناسی عمومی/گروه روانشناسی، پردیس علوم و تحقیقات خوزستان، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
2 گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
3 دانشیار/گروه روانشناسی، واحداهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
4 استادیار/ گروه روانشناسی، واحداهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
5 دانشیار/گروه روانشناسی، واحداهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
doi
چکیده
این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی آموزش شناختدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی با تنظیم هیجان بر هیجانخواهی و خودآسیبرسانی در نوجوانان مستعد اعتیاد انجام شد. روش پژوهش آزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون- پیگیری بود. تعداد 45 نفر از نوجوانان ساکن در مراکز شبه خانواده اداره بهزیستی شهر تهران با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و با روش تصادفی در قالب دو گروه آزمایش و یک گروه گواه گمارش شدند. هر یک از گروههای آزمایش به مدت 8 جلسه آموزش داده شد و گروه گواه در لیست انتظار قرار گرفت. دادهها با پرسشنامههای آمادگی به اعتیاد وید و بوچر، هیجانخواهی آرنت و خود-آسیبرسانی کلونسکی و گلن جمعآوری شدند. برای تحلیل دادهها از آزمونهای تحلیل واریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد. نتایج نشان داد که آموزش تنظیم هیجان در مقایسه با شناختدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی تأثیر بیشتری بر کاهش هیجانخواهی و خودآسیبرسانی دارد و این تأثیر در دوره پیگیری ماندگار است (05/0>p). بر اساس یافتهها، جهت کاهش مشکلات روانشناختی نوجوانان مستعد اعتیاد از روشهای شناختدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی و آموزش تنظیم هیجان در قالب کارگاههای آموزشی و درمانی استفاده گردد.