انقلاب شیل آمریکا و سیاستهای تروئیکای گازی در خاورمیانه
نویسندگان
1 استادیار ، گروه مطالعات منطقهای، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jcep.2025.388527.450293چکیده
با افزایش نقش انرژی در معادلههای قدرت جهانی، نظریههای کلاسیک روابط بینالملل، ازجمله واقعگرایی تهاجمی، در تحلیل سیاست خارجی قدرتها کاربرد بیشتری یافتهاند. همزمان مفهوم امنیت انرژی نیز به مؤلفهای بنیادین در راهبردهای ژئوپلیتیک کشورها تبدیل شده است. در این نوشتار با بهرهگیری از چارچوب مفهومی نوآورانۀ «واقعگرایی تهاجمی انرژی» که تلفیقی از مفروضهای واقعگرایی تهاجمی و ابعاد چهارگانۀ امنیت انرژی (ژئولوژیک، اکولوژیک، ژئواکونومیک و ژئوپلیتیک) است، بهدنبال پاسخ این پرسش هستیم که چگونه انقلاب شیل در آمریکا، بهویژه در سالهای ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۵ بر سیاستهای تروئیکای گازی (ایران، روسیه و قطر) در خاورمیانه تأثیر گذاشته است؟ در پاسخ، این فرضیه مطرح میشود که انقلاب شیل آمریکا موجب تضعیف سیاست خارجی تهاجممحور ایران و روسیه و تقویت محور قطر و ترکیه در غرب آسیا شده است. در این مقاله با استفاده از روش ترکیبی، شامل کمی و کیفی، رویکرد توصیفیتبیینی برای آزمون فرضیه در نظر گرفته شده است. دادهها نیز از دو منبع کتابخانهای اولیه، شامل اسناد و گزارشهای سازمانهای انرژی، و ثانویه، مشتمل بر کتابها و مقالهها گردآوری شدهاند. تحلیل و داوری این دادهها هم به روش استدلال قیاسیاستقرائی مبتنی بر چارچوب مفهومی ابداعی «واقعگرایی تهاجمی انرژی» صورت گرفته است.